Foto: Nick Oostendorp

Column Eva Schuurman - Lieve mevrouw uit Vorden

Lieve mevrouw uit Vorden,

Dank u wel voor de kaart. Ik trof hem donderdag op de deurmat, nadat ik thuiskwam met de boodschappen voor mijn grieperige dochter. (Beschuit en komkommer leken haar lekker en verlichtend). Het was exact op het juiste moment, alsof u het had aangevoeld. Zo'n moment waarop het belangrijk zijn kan dat iemand laat weten dat je gezien en gewaardeerd wordt.

Niet dat het slecht met me gaat hoor, maar u was gewoon op tijd. Ik deel niet alles in de krant, snapt u? Alhoewel ik best besef dat ik vaak persoonlijke verhalen vertel, zeg ik toch ook niet snel de dagen soms lang en donker te vinden. Ik denk dat u dat wellicht herkent, het is soms alsof de kou me handenwringend naast het bed staat op te wachten.

Nogmaals bedankt voor de kaart, de afbeelding van het olieverfschilderij op de voorzijde deed me glimlachen. Hoe tekenend dat u in een schrijven aan mij koos voor de opgewekte, ontspannen boer die lachend naar de man in zijn grijze maatpak staart; de sigaar in zijn zuinige mond ademt ongeduld uit en zijn horloge lijkt in tijdnood. In het dagelijks leven laveer ik vaak tussen die man en die boer in, al snapt u best wie ik eigenlijk het liefste zijn wil.

Ondanks dat uw woorden licht en dankbaar waren zag ik de lichte hapering in uw handschrift wel. Dat bibbertje dat verraadt dat u weet wat leven is. Het ontroert me enorm dat u de moeite heeft genomen mijn gedicht vanuit de krant te kopiëren en deze in de kaart bij te voegen, u wist vast dat ik het origineel nog niet in mijn bezit had. Ik heb me even afgevraagd hoe u mijn adres heeft achterhaald. Maar ik weet zeker dat u zo lief bent als mijn oma was, dus die gedachte leek me de moeite niet waard.

Wat ongelooflijk zacht dat u mij alle goeds op al mijn wegen wenst, het maakt me een dankbaar mens dat u mij dat in alle oprechtheid zegt. Waar ik het aan verdien weet ik niet, maar ik heb goede hoop dat ik uw dagen zo af een toe een extra glimlach bezorg. U zult vast vaker genieten van de dingen, want u hebt uw hart geopend voor iets dat ik heb gemaakt. En ik mocht zomaar naar binnen wandelen.

Er was laatst op een feestje een meneer die mij - gelijk u - kende uit de krant, hij had gedacht dat ik heel ernstig zijn zou in het echt. En dat terwijl ik liever huppel dan wandel, al moet ik daarbij mijn bekkenbodemspieren wel in de gaten houden. U hebt daarentegen meteen gelezen wie ik ben, daarom ben ik dankbaar dat u uw adres hebt bijgevoegd in de tekst. Zodat ik binnenkort bij u langskomen kan, met iets lekkers. Ik denk dat u wel thuis bent. Dan kunnen we praten over mannen met sigaren, dochters met griep en dat ik best nog een oma gebruiken kan. Tot dan.

Met de lieve groeten van,
Eva Schuurman


1 reactie
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5953883&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=contactnoord.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=723,724,725" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>