Ludo Eijkelkamp werd gehuldigd omdat hij zestig jaar lid is van het Vordens Mannenkoor. Foto: Theo Frencken
Ludo Eijkelkamp werd gehuldigd omdat hij zestig jaar lid is van het Vordens Mannenkoor. Foto: Theo Frencken (Foto: Theo Frenckentheo.frencken@gmail.com)

Ludo zingt al meer dan zestig jaar het hoogste lied

Lust en leven van Keijenborgse bariton Eijkelkamp

VORDEN/KEIJENBORG - Het is zijn lust en leven. Al meer dan zestig jaar lang. Solistisch, maar ook in koor- en in het verleden in kwartetvorm. En ook in familiekring zong Ludo Eijkelkamp vele jaren het hoogste lied. Begin vorige week werd de 75-jarige, in de Keijenborg woonachtige bariton gehuldigd omdat hij maar liefst zestig jaar lid is van het Vordens Mannenkoor.

Door Jan Hendriksen

Zijn zangcarrière begon de in de Vordense buurtschap Medler geboren en getogen Eijkelkamp bij het 'knapenkoor' van Heilige Antonius van Paduakerk in de Kranenburg. Zijn lust en leven voor de zang heeft Ludo Eijkelkamp niet van vreemden. "Mijn vader en moeder zongen als caféhouders ook altijd al. Steevast stond de radio in de huiskamer op programma's waarin muziekensembles zoals The Ramblers, The Skymasters en De Boertjes van Buut'n te horen waren. Ik kom uit een gezin van elf. Enkele broers zongen al bij het knapenkoor voordat ik me daarbij aansloot", vertelt de voormalige metselaar.
Na een periode van zanglessen bij een docent van de muziekschool in Doetinchem ontwikkelde Eijkelkamp zich tot een graag geziene bariton binnen het Vordens Mannenkoor maar ook zeker in de regio. Talloze malen verleende hij
solistisch medewerking aan gastoptredens bij koren die een jubileum of lustrum te vieren hadden of een kerstconcert verzorgden. Ludo's voorkeur gaat uit naar timbre, een stemkleur die neigt naar klassiek en ook is hij liefhebber van opera. "Maar in mijn arbeidsactieve periode heb ik op de steiger met mijn collega's ook regelmatig Nederlandstalige nummers gezongen."
Op verzoek verleent de Keijenborger bij tijd en wijle nog steeds solistisch medewerking aan gastoptredens. "Zolang mijn stem het nog 'houdt' vindt ik het telkens een uitdaging om hieraan mee te doen. Het heeft mijn wereld verbreed en verrijkt. Door de jaren heen heb ik heel wat andere solisten en dirigenten ontmoet. Zo is in feite ook het Achterhoek Vocaal Kwartet ontstaan waarmee ik samen met met Wim van Oene, Bennie Beulink en Tonnie Besselink dertig jaar lang (1980 tot 2010) heb opgetreden."

Hilariteit
Ook bewaart Eijkelkamp warme herinneringen aan het zangensemble dat gevormd werd door zes telgen uit de familie: de Gebroeders Eijkelkamp waarmee Ludo vanaf 1963 tot 1999 optrad. "Ik vormde met mijn vijf oudere broers (Johan, Bernard, Paul, Anton en Leo) samen met pianist Teun Wissink dit ensemble. Ons eerste optreden was bij Café Eijkelkamp toen mijn vader Antoon en moeder Truus veertig jaar getrouwd waren. Daarna verzorgden we jaarlijks een optreden op het Medler. En ook op uitnodiging zongen we regelmatig elders."
De anekdotes uit die periode waarmee Ludo samen met zijn broers op pad ging zijn prachtig en smeuïg om aan te horen. Zoals onder meer tijdens een optreden in zaal Witkamp in Laren. "Daar traden we voor het eerst met muziekstandaards op waarop we onze muziekpartituren hadden gelegd. Bij het openen van het gordijn donderden alle standaards de zaal in omdat ze te dicht op het gordijn stonden. Je kunt wel nagaan, hilariteit alom."

Stimulans
Voor Ludo dus fijne herinneringen aan het Achterhoeks Vocaal Kwartet, de Gebroeders Eijkelkamp maar ook zeker aan het Vordens Mannenkoor dat momenteel onder leiding staat van dirigent Christo Guenov. De vierde dirigent die de bariton nu in die zestig jaar voor het koor ziet staan. Derk Wolters, Bert Nijhof, Frank Knikkink gingen de van oorsprong uit Bulgarije afkomstige Guenov voor. Eijkelkamp is zeer gecharmeerd van Christo Guenov. "Hij heeft het koor een extra stimulans gegeven en het is zeer prettig 'samenwerken' met hem."
De toekomst van het Vordens Mannenkoor, dat een grote zelfwerkzaamheid kent, ziet Eijkelkamp dan ook rooskleurig te gemoed. "Ondanks dat de gemiddelde leeftijd wat hoger wordt stromen altijd wel weer nieuwe jongere mensen in. Dat is mijn ervaring ook door de jaren heen. Niet dat men tegenwoordig met zestien jaar zoals ik lid wordt, dat niet. Maar er komt steeds wel aanvulling. En dat stemt me tot tevredenheid. Want ook ik heb niet het eeuwige leven."

Meer berichten