Vakantiegangers

Ze zoeken de weg. Hoe hadden ze de route ook alweer bedacht? Een meneer en een mevrouw – ik schat ze een jaar of 70 – houden halt op een Vordens landweggetje, stappen af, parkeren hun fiets langs de kant, halen een kaart tevoorschijn en vouwen die achterop de fietstassen van één van hen open. Ik vind het een prachtig tafereel. Ik vraag me af waar ze vandaan komen en waar ze naartoe moeten. Sowieso zou ik de twee van alles willen vragen. 

Ze zijn hier in de streek niet thuis, dat is overduidelijk. Dit zijn vakantiegangers. Niet die van het type dure hotelkamer, luxe appartement of bed and breakfast. Ik schat ze in een caravan met voortent en tuinstoelen met bloemetjeskussens. Waar zitten ze op de camping? Zou het veld er vol staan? Hebben ze leuke buren? Is er een jeu de boules-baan? Spelen ze ’s avonds een potje mee? Hebben ze al eens gewonnen? En wie speelt het best, hij of zij? 

Zouden ze kinderen hebben? Misschien komen die een dagje langs. Gewoon even op en neer vanuit Zoetermeer of Purmerend. Met kleinkinderen ook? Er is vast een speeltuin. Een dagje naar opa en oma, daar in het groen van de Achterhoek. Vandaag even niet. Vandaag is een fietsdag. Tijd om de streek te ontdekken, om landweggetjes aan elkaar te knopen. Een beetje wind maakt niet uit, de fiets heeft ondersteuning. Zijn ze hier ooit eerder geweest? En hoe zijn ze hier terechtgekomen? 

Wat vinden ze tot nu toe het mooiste plekje? Misschien kasteel Hackfort, dat is hier vlakbij. De keuken schijnt er goed te zijn. Ze zouden er hebben kunnen lunchen, al is het daar nog wel wat vroeg voor. Wat de lunch betreft, zou ik de nodige tips kunnen geven. Uitstekende adressen voor een pannenkoek of een uitsmijter met ham en kaas, ze staan niet op de kaart, maar ze zijn hier in de regio in overvloed te vinden. Een goede cappuccino? Geen probleem!

Staat er ook een televisie in de voortent? Volgt dit stel de Olympische Spelen in Tokio? Zagen ze samen hoe Bauke naar een vierde plek Mollemaalde? Zagen ze hoe Annemiek dacht dat ze goud won? En hoe in onze ochtend de mountainbikedroom van Mathieu van der Poel letterlijk en figuurlijk in duigen viel? Zagen ze boogschieten, skateboarden, zwemmen of drie tegen drie basketbal? En wat gaan ze nog zien? Kijken ze ’s avonds ook naar Johan? 

Hoelang blijven ze hier? Een weekje, twee weken of misschien wel veel langer? Hangt het af van het weer? Het werk zal niet meer roepen, wat zal ze naar huis dwingen? En als het moment dan toch daar is, wat zouden ze thuis als eerst vertellen? Komen ze hier nog eens terug? Ik zie de kaart opengevouwen op de fietstas liggen en ik zou het de meneer en mevrouw allemaal willen vragen, maar ik doe het niet. Ik fiets door. Ik ben hier thuis. Ik ken hier de weg.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden