Column Oerend Smart - Grenzeloos vertrouwen

  Column

Ik loop door een weiland op een koude zondagmorgen. Onderweg sta ik opeens oog in oog met mannen met lange groene jassen. Kommiezen. Grenswachters. Vandaag vragen ze mij niet naar m'n paspoort en de reden dat ik hier loop. Nee, ik krijg spontaan een borrel aangeboden. Het is dan ook 2017. De grens is open. Ik kan zo van Nederland naar Duitsland lopen en weer terug. Officieel gelden er invoerrechten, maar als ik wil zou ik met koffie en drank heen en weer kunnen gaan. Zonder dat iemand er iets van zegt. De grens is tegenwoordig een onzichtbare lijn. Dat word me nog duidelijker tijdens de wandeltocht in het kader van 250 jaar grens. Ik loop door weilanden, langs sloten, over erven en steek de Berkel over bij Oldenkott via een tijdelijke brug. Bij thuiskomst bekijk ik de app op mijn telefoon en zie de lijn precies de grens volgen. Bijzonder.

In september 1765 werd de Nederlands-Duitse grens tussen Oldenkotte en Dinxperlo in een verdrag vastgelegd. Maar de grens is niets. Er staat geen muur, er staat geen douanebeambte, er loopt geen lijn. En toch is de grens een hardnekkig ding. Vanuit de Achterhoek kijken we vaak niet 360 graden om ons heen naar mogelijkheden, maar staan we met de rug naar Duitsland. Alsof de wereld daar ophoudt. Tenzij we op vakantie gaan of goedkoop kunnen tanken.

Maar is dat zo? Doen we niets samen? Er zijn een aantal mooie, grensoverschrijdende samenwerkingen. In Dinxperlo staat een woonzorgcentrum, dat met een brug over de weg is verbonden met een ander deel in het Duitse Süderwick. Ouderen uit beide landen kunnen er zorg ontvangen. Dat lijkt simpel, maar door wetgeving en financieringsstromen is het niet zo makkelijk als het lijkt.

In Winterswijk is er een samenwerking ontstaan met buurgemeente Vreden aan de andere kant van de grens. Er zijn grootse plannen voor een dienstencentrum, waarbij de gang in het gebouw letterlijk de grens is. In het gebouw vestigen zich allerlei Nederlandse en Duitse ondernemers en instanties waar ondernemers in het grensgebied terecht kunnen met hun vragen aangaande grensoverschrijdende zaken als het arbeidsrecht, de inzet van werknemers uit het andere land en dat soort zaken.

Ondernemersnetwerk Vrewin organiseert een Stammtisch, op de grens, waar ongeveer 15 ondernemers uit beide landen elke twee weken met elkaar in gesprek gaan over allerlei ondernemersvraagstukken. Om kennis uit te wisselen, maar bovenal om elkaar beter te leren kennen. Want waar een Nederlander binnen een uur zijn privé-leven bloot geeft, kan dit bij een Duitse collega enkele jaren duren. Ook het netwerk Frauenbrucke Deutschland-Niederlande zorgt al enkele jaren voor ontmoeting en kennisdelening tussen zo'n 235 Duitse en Nederlandse dames.

In Netterden strijden ze momenteel voor de prijs Gouden Kern Van Nederland met hun grensoverschreidende project Mach mit! Sinds de zomer van 2013 heeft het bestuur van de Vereniging Leefbaarheid Netterden (VLN) zich ingezet om de Duitse taal op de plaatselijke basisschool Walburgis te promoten. En maar liefst vijftien kinderen uit Duitsland weten de weg te vinden naar deze school. Stemmen kan via kernmetpit.nl

Wat me opvalt in deze voorbeelden is dat het vooral door wet- en regelgeving vaak lastig is samen te werken. De mensen weten elkaar wel te vinden. Benieuwd hoe we dit makkelijker kunnen maken, zodat we echt weer 360 graden om ons heen gaan kijken en de grens niet meer is dan een grenspaal in een weiland.

Linda Commandeur

Meer berichten