Oerend Smart | Het Gele Hesje

  Column

Onlangs maakte ik op een discussieavond in de Achterhoek kennis met Het Gele Hesje. Voordat de discussie goed en wel begonnen was, stond Het Gele Hesje op en eiste de volle aandacht, zonder onderbreking. Toen Het Gele Hesje was uitgepraat en de discussie was begonnen, onderbrak Het Gele Hesje ononderbroken de andere sprekers. Niemand van ons had het begrepen, stelde Het Gele Hesje, we waren met zijn allen beland in "Brave New World" van Aldous Huxley. Na twintig minuten verliet Het Gele Hesje briesend de zaal.

Wat Het Gele Hesje en de gele hesjes-protesten in het algemeen kenmerkt is boosheid. Om diverse redenen is Het Gele Hesje boos, maar samenvattend omdat de gewone man opdraait voor alle lasten en de grote bedrijven, de rijken en de Randstad hoog en droog zitten en er met de buit vandoor gaan. Dat moet anders. Daarom wordt de weg geblokkeerd, de winkel geplunderd en de open discussie belemmerd.

'Is dit hoe maatschappelijke verandering tot stand komt?', vroeg ik mij af. Vaak begint verandering bij verzet. Verzet heb je in allerlei soorten en maten. Je hebt het stille, het destructieve en het constructieve verzet. Het stille verzet hoort de regels aan, maar denkt er in alle stilte het zijne van. Het destructieve verzet gaat het heden te lijf door protest, door hardop 'nee' te zeggen. Het constructieve verzet probeert het heden te veranderen met een nieuw verhaal. Verzet reikt dus van 'jao jao' tot 'wij zijn 't zat' tot 'I have a dream'.

Veranderen we de wereld met een stille of luide nee? Ik denk dat verandering pas ontstaat als we woede en onvrede weten te transformeren tot een positief verzet: een visie op een betere toekomst, waar we zelf en met elkaar de schouders onder zetten. Het articuleren van een visie is knap lastig, maar ik geloof dat het beter gaat in de tussenruimte van je tong afbijten en de ander overschreeuwen.

Misschien kunnen we dit Jaar van Verzet aangrijpen om wat vaker die tussenruimte op te zoeken. Om met elkaar een nieuw perspectief op de toekomst te schrijven. Het zou leuk zijn als dat perspectief voor de verandering eens een utopie zou zijn in plaats van een dystopie.

Sylvia Heijnen is oprichter van de Koppelkerk - vrijplaats voor kunst en cultuur in Bredevoort

Meer berichten