‘Elkaar beter leren kennen en de vriendschap vieren’
AlgemeenWINTERSWIJK – Woensdag 24 augustus was het precies een half jaar geleden dat Rusland Oekraïne binnenviel, deze datum is echter ook de nationale Onafhankelijkheidsdag van Oekraïne. De herdenkingen in het land zelf stonden dit jaar in het teken van elkaar hoop en vertrouwen geven op onafhankelijkheid in de toekomst.
Door Lineke Voltman
In Winterswijk is ook aandacht geschonken aan de onafhankelijkheidsdag. In de Vredensehof in Winterswijk wonen zo’n 180 Oekraïense vluchtelingen, waaronder 50 kinderen. Zij hebben de onafhankelijkheidsdag aangegrepen om een bijeenkomst te houden met Winterswijkers, waaronder de vele vrijwilligers die betrokken zijn (geweest) bij de opvang van de Oekraïense mensen maar ook de Winterswijkse Uitdaging en het gemeentebestuur.
Oekraïense hapjes
De gezamenlijke ruimte van de Vredensehof staat geheel in het teken van Oekraïne met geel/blauwe vlaggen en slingers. Wat direct opvalt zijn de vele tafels met heerlijke Oekraïense hapjes, gemaakt voor deze gelegenheid door de bewoners van de Vredensehof.
Vriendschap vieren
Maldina Beykima is een van de organisatoren van de feestelijke bijeenkomst. Zij is in maart naar Nederland gevlucht met haar zoon, haar man is in Oekraïne achter gebleven. Met behulp van de in Winterswijk woonachtige Vitalina Stroes, die als tolk fungeert, vertelt Maldina het doel van de bijeenkomst: “We willen door middel van gesprekken met Winterswijkers elkaar beter leren kennen en meer van Oekraïne laten zien door video’s over ons land te tonen. Tegelijkertijd vieren we de vriendschap met de mensen die ons opgevangen hebben.”
Aan het begin van de bijeenkomst zingt Voloshyn Tetiana het liefdeslied ‘Ja Pidu v daleki gori’, daarna worden enkele films over Oekraïne vertoond en is het tijd om met elkaar in gesprek te gaan waarbij druk gebruik wordt gemaakt van de buffetten.
Marion en Gerard Collin zijn ook aanwezig op de bijeenkomst. Zij hebben in maart een moeder en haar zoon opgevangen in huis. “We hadden ons al opgegeven voor opvang maar hoorden verder niets. Toen we vernamen dat er een bus onderweg was hebben we de mensen opgehaald. Ze hadden allebei een eigen kamer, ’s avonds aten we samen, overdag zorgden ze voor zichzelf. Na vijf weken gaf de Winterswijkse Uitdaging aan dat moeder en zoon naar de Vredensehof konden verhuizen waar ze meer contacten zouden hebben met andere Oekraïners.”
Ondanks dat de oorlog nu al een half jaar duurt, blijft Maldina optimistisch: “Er komt een dag dat Oekraïne overwint en iedereen terug kan naar het eigen huis.”
