‘Mijn grootste angst is De Derde Wereldoorlog’

17 mei 2023, 15:38 Veur de Draod

ACHTERHOEK - In Veur de Draod mogen we bij Bekende Achterhoekers in de ziel kijken. Vandaag werkt Laura van Kaam (24) mee, geboren in Winterswijk en wonend in Terborg.

Door André Valkeman

1) Mijn mentale bui is:
“Los van dat ik mijn auto, weer eens, bij de garage moet ophalen… Goed! Ik heb veel optredens staan. Ik begeleid mijzelf – solo – op gitaar, of sta ergens met band. Ik hou van oprechte live-muziek. Een tape-act, wat je ook ziet, vind ik zo goedkoop, eerlijk gezegd.

Gek gezegd vind ik solo spelen nog makkelijker dan in een band. Er zijn geen externe factoren en ik weet precies wat ik doe, ik hoef mij niet te houden aan afspraken. En ik kan zo de set omgooien, als ik denk dat het publiek zin in dat ene nummer heeft. Met band speel je wat afgesproken is. Die mensen voelen wel als vrienden en dat maakt samenspelen ook prachtig.’’

2) Ik lijk het meest op ‘mien va/mo’:
“Ons gezin bestaat uit drie zussen. Soms zeggen mensen dat we een drieling zouden kunnen zijn. We zijn blond en allemaal een mix van onze ouders. Van mijn moeder heb ik mijn hele blauwe ogen. De neus en mijn mond is van vader.

Ik ben soms wat onzeker over mijn neus, ik heb niet de kleinste. Maar een wereldramp is dat allerminst.

Het ondernemende en het gedrevene is mijn vader. Ervoor gaan en niet zo’n beetje ook, het perfectionisme. Het sociale, het lief willen zijn, is moeder.

In mijn familie maakt verder niemand muziek. We zeggen weleens: het is dat ik zo op mijn zussen lijk, anders zou je zeggen: klopt dit wel? Háhá…’’

3) Dit is mijn grootste angst:
“De Derde Wereldoorlog, nu de oorlog zo dichtbij komt… Dat ik en mijn zussen en ouders uit elkaar gedreven worden. Dat mijn vader moet vechten. Met deze situatie in de wereld kun je niet zeggen dat dat een loze gedachte is.

Misschien heb ik als triviale angst een beetje misofonie. Niet tegen bepaalde geluiden kunnen. Mensen die krakend eten, smakken, dat irriteert mij.’’

4) Na de dood is er:
“Voor altijd een open vraag tot dat… Ik filosofeer er wel over. We komen niet terug als eenhoorns of zoiets, alleen iemand die daar bijvoorbeeld volledig in gelooft val ik niet af. Want niemand weet het zeker. Ik kan het je pas vertellen als het zover is.’’

5) Ik kan buiten de Achterhoek wonen:
“Ik heb in Den Haag gestudeerd en merkte dat ik de Achterhoek zo fijn vind. Ik sluit niet uit dat ik ergens anders kan wonen. Misschien woon ik ooit in het buitenland. Alleen… Ik ben toch wel een plattelandsmeisje. Geen meisje voor Amsterdam of New York, daar maak je mij niet gelukkig. Zo’n stad overprikkelt mij. Het platteland is rust, ons-kent-ons en mijn wereld.”

6) Voice Kids heeft een bijsmaak nu Marco Borsato in opspraak is:
“Ik snap de journalistieke relevantie van deze vraag. Ik heb inderdaad bij The Voice Kids in Marco’s team gewonnen toen ik 14 jaar oud was, maar ik heb zelf nooit te maken gehad met nare ervaringen. Ik ben geschrokken van alles, natuurlijk, het raakt me. Voor mij was deze tijd enkel kunnen doen wat ik het allerleukst vond: muziek maken.’’

7) Dit is mijn held:
“Nee, ik ken niemand bij wie ik flauwval als ik hem of haar zou zien. Ik zong voor, destijds, koningin Beatrix. Prima, zei ik alsof het de buurvrouw was, vond mijn vader. In de Abbey Road-studio’s mocht ik zingen. Daar werd mij een microfoon voorgehouden die Amy Winehouse gebruikte. Dat deed mij ook niet zo veel.

Misschien is dat mijn übernuchtere kant. Het boeit mij wel, alleen ik denk: ook maar een mens, ook maar een microfoon. Ik ben niet zo snel idolaat.’’

8) De mens is monogaam:
“De mens is het in oerdriften niet, vermoed ik. We verwachten het grotendeels van elkaar maar zijn het niet. Maar, ik ben nog jong… Vraag het mij nog eens als ik 60 ben en wellicht meer relaties heb gehad.’’

9) Mensen met een accent zijn:
“Ik hoorde mijzelf terug bij Voice Kids en dacht: ooh, die o, die wil ik niet. Ik schaamde mij ervoor. Kom jij van het platteland, vroegen de westelijke deelnemers dan. Ik ging erg op mijn uitspraak letten. Vandaag de dag zegt men dat ik accentloos spreek. Ik zie nu dat platpraten prima is. Mijn schaamte toen, begrijp ik echter wel. Als puber wil je niet afwijken, ik ook niet bij The Voice.’’

10) Dit komt er op mijn grafsteen:
“Ik moest spelen op een natuurbegrafenis. Je kreeg coördinaten, er was geen steen. Ik ben jong en niets is zeker, maar die soberheid vond ik mooi.’’