t Bordjen

Jan en ik stonden bi'j um achter thoes te praoten. Ik wol is zee'n offe nog varkene in de weage hadde liggen. Ut was luk winderug en i'j konnen neet zeggen dat ut aangenaam was daor achter t'hoes. "Lauwe binnen maor wieter praotten", zea Jan, "misschien hef Mina al wal koffie.

Dat had ze dus neet. Ik kon an ear gezichte wal zeen dat ze neet völle zin hadde an twee kearls bi'j ear in de kökkene. De manneere waorop ze de koffie in ut koffiezetapperaat kwakken zea al genog. Zee was an't zaoterdagswark en wi'j zatten ear alleene maor in de weage.
"Wat is dat veur stom bordjen", zea Jan, "den woj daor toch neet veur'n bozem laoten staon, dat liekt der joo gaarneet."

Ik keek ok is nao'n bozem en von dat Jan geliek hadde. Tussen de mooie Delftsblauwe borden ston un al ietwat vaal geworden bordjen, dat ok nog iets kleiner was as de andern.
"Dat bordjen liekt der heel good bi'j", zea Mina, "en al zol ut der neet bi'j lieken, ut steet der good. Ut is ut bordjen van ut dezineetjen dat ik vrogger al is van Tante Naatjen e'kreggene hebbe en dat wi'k bewaarn".

"Dat köj toch wal argens anders bewaarn?" zea Jan..."ik vinne..."
"Ut kan mi'j neet schellen wat i'j der van vind, dat bordjen blif daor staon!", zea Mina al un betken vinnig...

"Jao, maor.....", begon Jan wear, maor Mina begon um af te snauwen en zea dat hee der niks met te maken hadde, ut was eare kökkene.....en in tied van niks genk ut der helder op. Mina en Jan bunt beide nogal helder in'n hals en ut worden inins un onwear van waor buj mi'j. Totdat Jan met zienen giftuggen kop ut bordjen van'n bozem greep en ut deur de kökkene keilen...An zes en twintug stukskes barsten ut oeteene en de scharven laggen tot onder 't fornuus. Ton begon ut pas good. Mina begon te keakelen waor Jan wear un antwaord op hadde en ik kreege van alles te heurne waor'k gaarneet beni'j 't nao wazze. Ik bemeuien mi'j der maor neet met want dan zollen ze beide dadelijk e'zeg da'k der niks met te maken hadde en waor ze natuurlijk ok geliek an hadden.

Langzamerhand zakken de bujje en Mina goot met 'n rood gezichte koffie in....Toowe dee op hadden was't ovver. Ik praoten nog luk nao umme ear luk op ne andern taks te brengen en endelijke geng ik achterears de kökkene oet...en geng wieter. Maor onder­weg kwam ik der ovver an't denken. Bi'j de leu geet ut eigenlijk net zo, aj anders bunt of anders doot.......:

Dan geet't ow as dat bordjen Dan gooit ze'ow 't leefst kapot Of stoot'ow an de kante. Umdat ze'ow neet mear mot Wee maor heel iets apart is. Wee geal of broen of zwart is, te kaal of soms te heurig, te vaal of soms te kleurig.
Zoiets dat stelle wi'j neet op pries. En wi'j zegt'al gauw: Den is neet wies...