Zwanenhalzen

Een zwanenhals lijkt op zichzelf een vrij simpele creatie. Het deeg oogt eenvoudig, het gesuikerde gedeelte ook niet al te ingewikkeld. De S-vorm vormt in het bakproces wellicht nog de grootste uitdaging, deze speelt hoe dan ook een hoofdrol in de verleiding die dit gebakje met zich meebrengt. Daarbij komt al dan niet de toevoeging van room, te midden van de twee deegdelen. Slagroom, bakkersroom, een ieder kan deze lekkernij naar eigen smaak laten vullen. Of niet, maar dat gebeurt dan waarschijnlijk per ongeluk.

Zo hoorde ik eens van een bedrijfsbestelling: veertig zwanenhalzen ter gelegenheid van een verjaardag, over room was aan de telefoon niet gesproken. Teleurstelling alom bij de koffie in de ochtendpauze. Een beginnersfout, de kenner weet dat je als klant zelf een rol speelt in het vullen van de zwanenhals. Al ging ik zelf ook weleens de mist in. Kwam dan meer door het tijdstip. Zaterdag, tegen het eind van de middag. Of er nog room was? Twijfel bij de medewerksters in de winkel. Even ‘achter’ vragen bij de bakker. 

Die bakker, dat was Dick van Asselt. Ik kende hem niet persoonlijk, maar vooral van al het lekkers dat hij in zijn Vordense bakkerij verkocht. Hij was het type dat af en toe de neus om de hoek stak. Dan groette hij een dorpeling om vervolgens achter de schermen zijn werk weer voort te zetten. Zo hoort het ook, het heeft ergens iets mythisch. De noeste arbeider, de ambachtsman die je niet of nauwelijks ziet, maar die er in de bakkerswinkel in alles is.

Dick van Asselt is er niet meer, begin deze maand overleed hij. In de krant las ik zijn In Memoriam. Hij was 59 jaar oud, veel te jong. Opgegroeid in een grote bakkersfamilie in Linde, in 1973 kwam de familie met de bakkerij naar het dorp, anno 2024 is er ook een winkel in Warnsveld. De zaak moet nu verder zonder Dick, die rotziekte kreeg hem eronder. ‘Vorden verliest een goedlachse, geliefde en vriendelijke ondernemer’, lees ik in het stuk dat aan hem is gewijd.

De naam ‘Van Asselt’ is voor mij onlosmakelijk verbonden met de zwanenhals. Toch leert een snelle online zoektocht dat de geschiedenis van dit befaamde gebakje in Vorden verder teruggaat. De lekkernij was de specialiteit van bakkerij Scholten, die hier van 1861 tot 1958 in het dorp te vinden was. Van Asselt zette het succes voort. Godzijdank, anders hadden we nu zonder deze ultieme traktatie gezeten.

Geruststellend was de mededeling van zoon Kevin, die toen hij hier begin vorig jaar mede-eigenaar werd in de krant liet optekenen het bedrijf in de toekomst op dezelfde wijze voort te willen zetten. Zoals Dick de bakkerij in de jaren tachtig had overgenomen van zijn vader Piet. Zo zal ook nu het familiewerk voortleven, de zwanenhalzen - hoe ogenschijnlijk simpel ook - zullen nog jaren een begrip blijven. Met grote dank aan Dick van Asselt.