Markt
Ze staan zich te warmen bij een heater, Piet en zijn maatje Kevin. De gure wind raast door de dorpsstraten, slagregens maken het vrij onaangenaam, maar de markt, die gaat deze middag ‘gewoon’ door. Of het een beetje te doen is, vraag ik vanonder mijn capuchon én muts aan de mannen in de viskraam. Piet schudt zijn hoofd. Nee. Deze ochtend in Halle hebben ze al vol in de wind gestaan, ze zijn niet meer warm geworden, hoe goed ze er ook op voorbereid zijn. Deze waterkoude, hier helpt geen bodywarmer tegen. Maar klagen, dat wil de visboer niet. ‘Want de rest van het jaar hebben wij het mooiste werk dat er bestaat’, klinkt het.
Daarbij hoeft de zon nog niet eens van de partij te zijn, want daar waar Piet met zijn kraam verschijnt, is altijd wat te beleven. Op woensdag staat de visboer in Hengelo bij de kerk, op vrijdag op de markt. Hier staat ook Bob, de groenteboer, die vol passie kan vertellen over de zoetigheid en sappigheid van zijn appels. En notenman Robert uit Enschede, die steevast een kleine vreugdedans maakt wanneer je meldt dat je er toch nog een paar honderd gram notenmelange bij wil hebben. Grote dank, ook namens zijn twaalf kinderen. Ik geloof zoiets, in gedachten geef ik de twaalf al namen, zie ze ’s avonds met z’n allen aan een lange tafel zitten.
Zeker niet te vergeten: de kaashandel. Daar kom ik zelden, vooral doordat het er áltijd druk is. Vroeger kwam ik er wel geregeld, voor anderhalf pond belegen kaas, plat stuk. Vroeger, dan hebben we het over een kwart eeuw geleden, de wekelijkse dorpsmarkt vond nog plaats ter hoogte van de plek waar tegenwoordig de Albert Heijn huist. Het geheel is niet meer zo uitgebreid als voorheen. Zo verdween bijvoorbeeld de marktbakker met fijne koeken en frikandellenbroodjes, er kwam nooit een nieuwe bakker terug.
Bij deze vier kramen houdt het anno 2024 meestal op. Toch blijft de marktvereniging – ruim 125 jaar geleden opgericht om de paardenmarkten in goede banen te leiden – flinke inspanningen doen om het hier verder te ontwikkelen. Dat doet de vereniging al een heel aantal jaren, maar recente wisselingen in het bestuur lijken nog maar eens voor een bak nieuwe energie te hebben gezorgd. Het gaat van loterijen en gratis glühwein tot een warm aangeklede najaarsmarkt om nieuwe ondernemers én bezoekers te trekken.
De hoop is dat meer dorpelingen deze weekmarkt zullen omarmen, want uiteindelijk is het heel simpel: als de mensen de markt weten te vinden, weten de marktkooplui de mensen te vinden. Los van de kwaliteit van de producten die zij meebrengen, draagt zo'n markt onmiskenbaar bij aan de gezellige dorpssfeer, waarbij het wel zo fijn is als het weer een beetje meewerkt. Al even gespiekt naar komende vrijdagmiddag: iets bewolkt, zonnetje, 7 graden. Klinkt als fantastisch weer voor een portie versgebakken kibbeling, met ravigotesaus en extra kruiden.