Huiskat Thuiskat
Vandaag kondigde een klap bij het raam een trieste gebeurtenis aan. Meestal loopt het goed af, maar dit keer was de vogel op slag dood. Een zwartkop met de pootjes omhoog, een vrouwtje; een trieste aanblik die me de hele dag bijblijft. De doorgedraaide gekte om toch vooral alle soorten geslachten tot hun recht te laten komen in de naamgeving is nog niet doorgedrongen in de fauna. Ja, Dames en Heren en alles wat daartussen zit, de zwartkop heet nog altijd zwartkop, ondanks het feit dat het vrouwtje een bruin kopje heeft. En de merel heet in het Engels nog altijd ‘blackbird', terwijl het vrouwtje bruin is. Wie weet wordt het later wel de bruinzwartkop. Je verbaast je nergens meer over als het begrip moeder vervangen moet worden door ‘vrouw uit wie het kind geboren' is. Vijftig jaar geleden al moest mankracht vervangen worden door menskracht. Niet gelukt trouwens.
Sentimenteel en tegen alle logica in, begraaf ik het zwartkopje met het bruine kopje. Een soort verontschuldiging dat mijn huis haar dood heeft bewerkstelligd.
Het doet me denken aan een onlangs ingezonden brief bij de gemeente door de organisatie ‘Huiskat Thuiskat' die ter kennisgeving werd aangenomen. ‘Huiskat Thuiskat' verzoekt de gemeente om op korte termijn katteneigenaren te adviseren om hun huiskat gedurende het broedseizoen 's nachts binnen te houden.
Voor de langere termijn vraagt de organisatie om de inwoners van de gemeente te adviseren om van kittens geen nieuwe "buitenkatten” te maken en om bestaande "buitenkatten” van een belletje te voorzien.
‘Geen hondenpoep op de stoep' was jarenlang een steeds terugkerende roep, die zeer hoog op de lijst van grootste ergernissen stond. Het poepzakje voor de hond was wel even wennen en even leek de hond te zijn weggesaneerd, maar voor de echte hondenliefhebber bleek het toch geen belemmering te zijn om een hond in huis te nemen.
Uit een Canadees onderzoek is naar voren gekomen dat de kat verantwoordelijk is voor 70% van de gedode vogels. Ik hoor in mijn omgeving ook veel ergernis over katten in de tuin. Veel bewoners proberen vogels naar hun tuin te lokken en dan komt de kat 's nachts even huishouden onder het vogelbestand, hij laat en passant nog haren achter op de kussens van de tuinbank, graaft nog even zijn ontlasting in de zandbak van de kleinkinderen en keert onschuldig door het kattenluikje naar zijn baasje terug. In deze tijd beklaagt de kat zich dan ook nog en is zijn kattengejammer duidelijk te horen. Het is de natuur wordt gezegd.
Daar heeft ‘Huiskat Thuiskat' een andere mening over: "Een kat heeft een eigenaar, die toelaat dat beschermde soorten onnodig worden vermoord.” Iets om over na te denken.
Voor de goede orde: ik heb zelf een kat en een hond gehad. Ze sliepen 's nachts altijd samen in de mand en 's morgens ging de kat met een volle buik de deur uit met twee vrolijk tinkelende belletjes om zijn halsband. Hij heeft er nooit over geklaagd!
Het mannetje zwartkop, zie ik de volgende morgen. Ik vraag me af of hij op de hoogte is van het verscheiden van zijn partner of dat hij zich afvraagt of hij iets verkeerds heeft gedaan, waardoor zij hem verlaten heeft. Hij houdt zich goed in ieder geval en zingt uit volle borst. Hij gaat gewoon weer fluitend door het leven, maar verbeeld ik het me nu? … warempel, hij fluit in mineur!