‘Slietage van ’t benul’
U kent ze allemaal wel de geijkte uitdrukkingen in politieke programma’s of notities van overheden: stimuleren, meewegen, zorgvuldig naar kijken, ruimtelijk afwegen, aanmoedigen, speerpunten, kritisch naar kijken en zo zijn er nog vele. Ze hebben één ding gemeen. Ze zijn allemaal nietszeggend en je kunt er alle kanten mee op.
Het is duidelijk dat ‘zorgvuldig’ kijken te maken heeft met de kennis en opvattingen van de waarnemer. Met die bril als filter kent hij gewicht toe aan de diverse aspecten en zo komt de waarnemer tot een gewogen inzicht, zíjn visie.
Nu moet ik toegeven dat op mijn leeftijd het zorgvuldig kijken en het nauwkeurig horen (door gehoorbeschadiging) hard achteruit dendert. Net zo hard als het lezen en schrijven van de jonge generaties. Erger wordt het als iemand over dovemansoren blijkt te beschikken. De oren bewust afsluiten en - gevoed door doctrines – ook nog eens de ogen sluiten.
In de gemeenteraad was er een kort intermezzo: André van Nijkerken (Morgen) liet zich ontvallen dat hij de VVD wilde afbrengen van het idee dat de (vrije) markt ons alleen maar zaligheid zou brengen. Casper Sonderen (VVD) riposteerde met: “Dat is niet gelukt: we hebben mooie marktwerking in Winterswijk.” Ik stel voor dat Sonderen daar nog eens ‘zorgvuldig’ naar kijkt en dat Van Nijkerken nog eens zorgvuldig afweegt of het plan Terra Temporalis wel echt in zijn visie past.
‘Slietage aan ‘t benul, hek nog neet’, hoorde ik laatst een oudere zeggen. Zelf begin ik aan mijn gezond verstand te twijfelen. Bij de landelijke politiek ben ik het spoor allang bijster, maar bij het doornemen van beleidsvisies van de gemeente gaat het mij ook al boven de pet. Groei is de leidraad en krimp is een spook dat ons bedreigt, is de wijdverbreide visie.
Al twee eeuwen lang is er een ernstige terugval van de natuur waar te nemen. Zullen we dáár eens een speerpunt van maken! En dan niet samen met drie andere speerpunten. Dan kon het effect wel eens nihil zijn. Kijk maar naar de fakir. Op zijn bedje met heel veel spijkers houdt hij het wel vol. Maar vervang zijn comfortabele bedje door een bedje met één spijker in het midden……dat is pas effectief.
De gemeente plaatst een prachtige klimaatklok in het Raadhuis en tegelijkertijd wil Winterswijk uitbreiden met industrieterrein om - bij een historisch laag werkeloosheidscijfer- de werkgelegenheid te bevorderen, die moet worden ingevuld door (vaak buitenlandse) arbeidsmigranten. Die werknemers moeten worden gehuisvest terwijl er nu al een woningtekort bestaat. Een woningtekort dat kunstmatig in stand gehouden wordt door een lotingssysteem voor huurwoningen.
En op de koop toe las ik ook nog in een visie, dat Winterswijk de intentie heeft te groeien, terwijl krimp nu juist een oplossing is, die ons zomaar gratis ten deel valt. Want ook de voortdenderende trein van de oneindig lange Siberiëlijn stopt onvermijdelijk een keer in Vladivostok, terwijl de klimaatklok onverbiddelijk doortikt.
Al die problemen los je niet op door aan milieubeschermers - hoe terecht en verdiend ook – een lintje toe te kennen.
Terwijl ik in bed lig, draai ik me om en ga op mijn nog goede oor slapen, zodat ik het gezang van de buren niet hoor. Eenzijdige doofheid kent ook voordelen. Welterusten.