Lekker roddelen
Vandaage gauw is lekker roddelen. Laatst zatte wi’j gezellig met’n stel bi’j mekare , meest olden natuurlijk. Natuurlijk gengen de jongen good ovver de tonge en de conclusie was natuurlijk: “Zee doot maor teggenwaordig. Waorbi’j ze ut natuurlijk hadden ovver al ut geouoer met de seks.”
Ton heb ik maor verteld dat mien ovvergrotvader. Ziene vrouwe en twee kindere wazzen kort achter mekare storvene. En daor zatte met zien vader alleene. Un jaor of achte later, dan isse al veertig jaor, geete hals ovver kop trouwen met ziene naoberdeerne. Dee dan al 35 is. Maor binnen twee maond is mien grotvader al geboren. ’n Betken schieluk vonn’n de leu. Buj gek, zea der mi’j eene. Dee deerne was natuurlijk met ’n kind blieven zitten en ow ovvergrotvader zat verleagen umme vrouwleuvolk en ton isse maor met dee deerne trouwt, wann’n ze beide good e’red. Veur de dudelijkheid leggen der mi’j eene oet dat mien grotvader dan gewoon ne wilden moch wezzen. ’t Kan best natuurlijk. Wee zal’t zeggen.
En ton kwammen de verhalen. Meister Meinen hef in eene van ziene beuke staon dat ne scholte hef zitten kroelen met de meid en daor bleven de gevolgen neet van oet. Maor den Scholte wist raod. Hee had nog’n boerderi’j’ken löög en daor kon ze mooi hen en de knech worden an ear e’plakt en met ear met e’stuurd. Noh, dee heb zich daor mooi e’red. Alleene at de scholtinne der later hen geet hen kraomschudden dan mot de deerne tot verwondering van de scholtinne vrees’lijk huulen.
Of van de knech dee de boerinne had verleid. Of de boerinne de knech natuurlijk, dat kump mi’j net zo geleuflijk veur. De boerinne had al vief kindere en dat vond den boer genog maor de vrouwe wol der nog wal eene bi’j hebben. Jah, en wat moj dan as knech. Op de familiefoto steet ut kind gezellig tussen de andere kindere natuurlijk maor i’j könt dudelijk zeen dat ze van ’n ander soort is. De knech is ok gewoon bi’j den boer e’blevvene en hee bleef natuurlijk beschikbaor veur ne volgende invalsbeurte. Of dat gebeurt is wis gin mense want dee bunt zonder gevolgen e’blevven want de volgende kindere leken wear precies op den wettige echtgenoot…
Ja, ja dee knechte… Zo kwam ok ut verhaal van den boer dee maor één kind hadde maor de bevalling was nogal zwaor e’west en het echtpaar had beslottene umme ut daor bi’j te laoten. De pil was der nog neet en zee beslotten umme ut veiligste veurbehoedmiddel te nemmen dat der is: gewoon van mekare afblieven. Dus bleef vader onder slaopen en de vrouw des huizes genk nao bovven. Maor…. de knech sleep ok bovven…. of slaopen?? Hee was metzette zo wakker as de mieter en op'n maol.… daor haj’t gedonder… in de lampenglaaze. Of ut wear zonne zwaore bevalling e’wordene is, he’k nooit e’heurt.
En ton kwam der dat verhaal van’n Langen Hendrik natuurlijk nog achteran. ’n Langen Hendrik kon van gin deerne afblieven. Hee randen der geregeld eene an. Alle deerns gengen met schrik de buurte in en dat mos natuurlijk ne keere oet wezzen. De naoberjongens besloten umme ut radicaal an te pakken. Zee gengen um castreern! Met ’n man of veere nammen ze hem ne keere te grazen. Gerrit den good poggen kon snie’n, mog ut wark doon. In tied van niks had ut van mekare. Luk raapollie der ovver en van mekare was ut. Van anranden hadden de deerns gin last meer. Allemaole vrogger gebeurt.
En noo maor gezellig kletsen ovver de jongen… “Gut, gut…..zee doot maor teggenswaordig.”