Transparant goochelen en doorzichtig manipuleren
U weet hoe een goochelaar te werk gaat. Allereerst vertelt hij niét van tevoren wat hij gaat doen, terwijl hijzelf natuurlijk allang weet waar het op uitdraait. Daarna laat hij zien, dat hij niets in de mouwen heeft, opent zijn handen en laat die lege handen duidelijk zichtbaar zien. Heel transparant allemaal. Dan tikt hij op zijn hoge hoed en er komt een levend spartelend konijn tevoorschijn. Transparanter kan het niet en toch ………. snappen wij er niets van.
Het proces naar een nieuw bedrijventerrein en de keuze voor een locatie doet denken aan de goochelaar. Zowel de personen in het college als de goochelaar zijn goedwillende mensen. Maar transparantie is hen vreemd.
Aan de voorkant en aan de achterkant is het zeer transparant verlopen. Alle belanghebbenden zijn ingelicht, zij mochten bezwaren kenbaar maken en tegenargumenten uiten. Bureaus werden ingeschakeld om de voor- en nadelen op papier te zetten. Dat leidde tot locatiepaspoorten. Prima.
Maar toen kwam de hoge hoed, de ‘black box’ waarin beslist werd door afwegingen waar wij weinig van afweten behalve dat ze ‘zorgvuldig’ waren.
De gretigheid waarmee groei en uitbreiding worden verwelkomd, doet vermoeden dat bij het college nog steeds de mening heerst dat zelfs kamerplanten nog tot in de hemel groeien. Na de ‘black box’ is alles weer transparant. De burgers worden erbij betrokken en mogen hun mening geven.
De leraar wiskunde neemt ook geen genoegen met alleen de uitkomst van een som. Hij wil weten welke redenatie tot de uitkomst heeft geleid.
Daarvoor werden tot nu toe lagereschoolsommen gebruikt: Als je uitgaat van 1ha uitbreiding per jaar, hoeveel ha heb je dan nodig over 30 jaar?
Bij de OWIN is goochelen met cijfers doorgeslagen naar doorzichtig - noem het transparant - manipuleren. Ook met een lagereschoolsommetje: De oppervlakte van het nieuwe bedrijventerrein beslaat maar 1,6 promille van het totale gemeentelijk oppervlak, zeggen de Winterswijkse goedwillende ondernemers.
Alsof het effect alleen bepaald wordt door de omvang!
Krom doorredenerend denk ik dan aan een luidspreker, een lawinepijl of een drugslab in een klein keldertje. En wat te denken van een kogel!
Er hangt natuurlijk nog veel meer aan een bedrijventerrein. Dat wordt echter in de ‘black box' verborgen gehouden. De toegangswegen, het toenemende verkeer, arbeiders van buiten die gehuisvest moeten worden, sociale verbrokkeling en ga zo maar door.
Maar er is goed nieuws. We kunnen opgelucht ademen. Het verenigingsleven is gered, dankzij de aanleg van een nieuw bedrijventerrein. We kunnen blijven voetballen, tennissen, zwemmen, uitgaan en muziek maken. En dat allemaal dankzij onze gulle mecenas, het bedrijfsleven. We moeten er eerst wel 22 voetbalvelden natuur voor inleveren. Een stukje natuur dat niet naar Groenlo kan verhuizen!
‘Divide et impera’ oftewel ‘Verdeel en heers’ een politieke strategie, die stamt uit de vierde eeuw vóór Christus, maar die nog springlevend is.
Dat alles moet groeien in Nederland ligt er dik bovenop, ook in Winterswijk.
Met uitzondering dan van het groen, dat al decennialang moet inleveren.