Fietsen in de stalling op station Vorden. Dieven slaan hier regelmatig succesvol hun slag. Foto: Alice Rouwhorst

Fietsen in de stalling op station Vorden. Dieven slaan hier regelmatig succesvol hun slag. Foto: Alice Rouwhorst

Station Vorden lijkt een MacDrive voor fietsen

Maatschappij

VORDEN - “Niet dat ik denk dat door dit verhaal minder fietsen gestolen worden, dat niet hoor. Zo realistisch ben ik wel. Wat ik wel hoop is dat we het met z’n allen niet normaal gaan vinden dat dit gebeurt. Daar zit mijn frustratie en daar moest ik iets mee.”

Door Alice Rouwhorst

Thuis aan de keukentafel doet ze haar verhaal. “Ik hoef niet met mijn naam in de krant. Het gaat niet om mij, maar om het signaal.” In vier dagen tijd werden twee e-bikes van haar zoon gestolen bij het station in Vorden. Eerst zijn eigen fiets en enkele dagen later de leenfiets van de fietsenmaker. “Ze stonden netjes op slot in het fietsenrek, maar dat was helaas niet voldoende. Bijna wekelijks is het raak. Op de Facebookpagina ‘Je bent een Vordenaar’ heb ik gezien dat er veel meer gedupeerden zijn. Ook als ik het er met anderen over heb, komen de verhalen. Velen zijn zelf met diefstal geconfronteerd of weten het van een ander. Het station in Vorden lijkt wel een Macdrive voor fietsen.”

Stilzwijgend accepteren
“Ik heb uiteraard aangifte gedaan. De politie heeft het liefst dat je dat online doet. Dat wilde ik niet. Ik wil gewoon iemand spreken. Ik ben teruggebeld en ze hebben de diefstal genoteerd. Er werd mij verteld dat het op alle stations in de Achterhoek zo gaat. Overal worden fietsen gestolen en is vandalisme. Ik moest de gemeente maar bellen. Dat heb ik ook gedaan. Daar vertelden ze mij dat ze in verband met de privacywetgeving geen camera’s op mogen hangen. Snap je dat nou? Ik niet. Heel Nederland hangt vol met camera’s. Wellicht dat ProRail iets kon doen, opperde de woordvoerder van de gemeente, maar die heb ik niet meer gebeld. Ik vraag me af wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor dat terrein waar de fietsenstalling is. De gelatenheid en dat we het haast schouderophalend allemaal laten gebeuren, ook de instanties, en vinden dat het nou eenmaal zo is, het stilzwijgend accepteren, dat frustreert me. Je zou haast zelf op het station gaan staan om een oogje in het zeil te houden.”

Een paar dagen na het voorval stond in het Contact van dinsdag 17 juni de column van Luuk Stam ‘Dubbel op slot’. “Dit was voor mij de aanleiding om contact te zoeken met de redactie. Luuk stelt (zich) de vraag of hij op vakantie aan de Zuid-Hollandse kust zijn fiets naast het gewone slot ook aan de ketting moet leggen. Hij vraagt op een aantal plekken de mening van inwoners. Aan het eind van zijn vakantie is het helder voor hem. Hij is in een fietsenzaak voor iets anders, maar kijkt toch ook even naar de kettingsloten.” Ze leest een stukje voor: ‘Voor de volgende keer moet ik zo’n slot hebben, maar ik ga morgen naar huis, terug naar de Achterhoek. ‘Bij jullie is dat nog niet nodig’, zegt de fietsenmaker. Ik hoop dat hij nog een hele tijd gelijk heeft.’ “Met die zin sluit Luuk zijn column af”, vervolgt ze. “Nou het blijkt dat je ook in de Achterhoek al niet meer zonder een kettingslot kunt. De kans dat hij dan gestolen wordt is kleiner, maar het is duidelijk nog geen garantie dat het niet gebeurt. Want toen mijn zoon liep te balen op het station zag hij een man met alleen een doorgeknipte ketting in zijn hand… Het is een ware handel. Triest, maar waar. Ik mag toch hopen dat er iets aan gedaan wordt, door wie dan ook.”