Stef Woestenenk vaste gast op podium Undercovertent

18 juli 2025, 12:49 Muziek

LICHTENVOORDE - Om en nabij twaalf keer stond Stef Woestenenk al op podia van de Zwarte Cross. Met zijn eigen inmiddels gestopte band MoonYard, met wijlen Achterhoeks muzieklegende Appie Daalmeijer, als invaller bij feestband Kas Bendjen en in meerdere gelegenheidsformaties die muziek spelen van muzieklegendes in de Undercovertent.

Door Henri Walterbos

De ‘jas’ van Tom Petty past hem net zo goed als die van Eric Clapton, The Beatles, Normaal, CCR, The Who, Steve Miller, JJ Cale, Jethro Tull en REM. Van de meesten van hen stond hij al nummers te spelen in de Undercovertent. Deze editie mag hij twee keer aantreden. Zaterdag met REM en zondag met Creedence Clearwater Revival, kortweg CCR.

In REM (zaterdag 15.00 uur) speelt Stef gitaar en staat hij tussen Arjan de Bree (zang), Nathan Meinen (bas), Gerton Eijkelkamp (drums) en Martijn Boland (gitaar, toetsen). CCR (zondag 12.00 uur) bestaat naast Stef op gitaar uit Lawrence Mul (zang), Sander Rots (gitaar), Raymond Grevink (bas) en Mike Visser (drums).

‘Het is altijd iets om naar uit te kijken’

De titel Mister Undercover vindt hij te veel eer, ondanks zijn staat van dienst en veelzijdigheid. “Er zijn tientallen muzikanten die daar ieder jaar staan. Daar ben ik er eentje van, maar het is natuurlijk wel hartstikke leuk dat je kunt zeggen dat je daar ieder jaar speelt. Dat had ik vroeger nooit kunnen bedenken.”

Hooked
“Ik deed met het project Hooked mee van Meindert Bussink, een samenspel van Achterhoekse muzikanten. Daardoor leerde ik steeds meer Achterhoekse muzikanten kennen. Die vroegen mij in 2014 of ik een keer mee wilde doen met een undercoversessie. Dat was Steve Miller Band. Daar hebben we trouwens niet mee op de Zwarte Cross gespeeld. Op een gegeven moment weten ze wie je bent en werd ik gevraagd een keer bij CCR in te vallen tijdens de undercoversessie. Volgens mij heb ik daarmee mijn eerste Zwarte Cross-sessie gedaan, een jaar later. Sindsdien is het gewoon ieder jaar weer een of twee nieuwe sessies doen, en soms ontstaat er ook wel weer een heropleving van een oude sessie. Dan zit je gewoon in een soort netwerk van muzikanten die dat dan af en toe met elkaar doen. Ik zeg enkel ‘ja’ als ik het gevoel heb dat het bij mij past, of ik denk ‘hee, dit is een leuke uitdaging’. Ik zal bijvoorbeeld nooit gevraagd worden voor Metallica, want zo’n soort gitarist ben ik niet. Op een gegeven moment weten ze wel waar je goed in bent, waar je in past. Dat leer je vanzelf ontdekken.”

REM
REM komt uit Stef zijn koker. “Dat hebben we dit jaar opgezet. Als je dan een beetje geluk hebt mag je ermee op de Zwarte Cross spelen. Het moet wel in een feesttent passen. JJ Cale en Jethro Tull hebben we nog niet in een tent gedaan, want dat is toch een beetje fijnproevers muziek. REM daar weet je gewoon van dat heel veel mensen dat leuk vinden, en CCR ook. Het is altijd weer een mooi avontuur.”

“Je hebt altijd een aantal vaste waardes in de undercovertent zoals AC/DC en ABBA. want daar zien mensen reikhalzend naar uit, en je moet ook aan het publiek denken. Het is altijd weer een mooie mix, een mooie balans.”

De Hip Deventer
“REM hebben we gedaan bij De Hip in Deventer want daar begint het allemaal. Wij opperden dat en dat vonden ze een goed idee. Ik heb daar zelf muzikanten bij gezocht. We hebben het nu twee keer gedaan. Degene die de Undercoversessies programmeert bij de Zwarte Cross wilde het ook graag hebben. Het is altijd leuk om in de huid van zo’n artiest te kruipen en heel erg leuk om je ding voor een paar duizend mensen te mogen doen. Het is altijd iets om naar uit te kijken. REM heb ik al heel veel plezier aan beleefd, meer dan ik vooraf dacht. Dat komt ook omdat we een ontzettend leuke club mensen hebben en het gewoon heel verrassend is om die muziek te maken. REM wordt vaak een beetje overheen gekeken of is niet vanzelfsprekend, want je ziet heel vaak wel Metallica, Guns and Roses, maar REM is hetzelfde als met Tom Petty, een beetje dat heel veel mensen die het dan zien ineens denken ‘oh ja, dat nummer, oh ja dat nummer.’”

Heeft Stef zelf nog bands waar hij een nog ooit graag eens een undercoversessie van zou willen spelen? “Supergrass lijkt me heel erg leuk en een bluesartiest als Buddy Guy. Dat zijn persoonlijke favorieten. Ook The Kinks en Small Faces. Wie weet.”