‘Het is tien jaor geleden da’w hier stonden, maor ’t is alsof ’t gisteren was’
MuziekLICHTENVOORDE - Als er één band is die in het DNA van de Zwarte Cross zit dan is het wel Normaal. Vele jaren stonden ze op de Zwarte Cross, traditioneel op zondagmorgen 12.00 uur ging de Klok op Rock, de klok op Normaal. Tien jaar stonden ze er niet, maar zondagmiddag iets later dan de oude traditie stonden ze er in het jaar van hun 50-jarig bestaan weer en was het wederom een feest der herkenning. Vele tienduizenden dromden samen bij het Hoofdpodium om de krasse grondleggers van de boerenrock en dialectrock aan het werk te zien. Oude tijden herleefden.
Door Henri Walterbos
Puur en oprecht
Niet meer zo wild als in vroeger tijden, maar nog wel net zo gedreven en voor nog net zo veel enthousiasme zorgend als altijd voltrok de show zich. Bennie Jolink zijn stem is dan gaandeweg het optreden weliswaar niet meer helemaal spatzuiver, mede door de warmte wellicht, maar nog wel net zo puur en oprecht als in zijn hoogtijdagen. En dat op bijna 79-jarige leeftijd, met zijn makkers van het eerste uur Ferdy Jolij en Willem Terhorst aan zijn zijde, beiden 75 jaar inmiddels. De aanwezigen zijn er maar wat blij mee, zo is te zien. ”Het is tien jaor geleden da’w hier stonden, maor ’t is alsof ’t gisteren was,” vertelde Bennie Jolink na opkomst.
Op het terrein vele trouwe Normaal-Anhangers uit alle uithoeken van Nederland, zo verraadt hun inmiddels vale t-shirt; Siddeburen, Dalfsen, Beltrum. Soms hartelijke begroetingen en high fives bij een weerzien.
‘Grooven en stoeven’
Misschien wel vier of vijf generaties liefhebbers van de band vieren deze zondagmiddag het grote høkersfeest met elkaar, klassiekers worden mee gezongen. Er wordt gedanst, gesprongen, gejuicht, gehøkt, en grooven en stoeven. Het refrein van het Zwarte Cross-lied Grooven en stoeven, deels herschreven op de Normaal-klassieker Hummelo, met de zegen van Bennie Jolink, en uitgevoerd door de Heinoos, is waar de band mee opent deze middag, om direct de toon te zetten en daarna af te tikken voor het nummer met het meest pure oer-Normaal-gevoel uit de 50-jarige historie; Ik bun maor een eenvoudige boerenlul. Voor velen høkers hun heilig evangelie.
Vreugde explosie
Achtereenvolgens komen Achter wolken, Doe effen Normaal in nieuwe reggaeversie, Ojadasawa, Geef ’t toe, De motocross is OHIO, ’t Wurdt tied (dat wi-j weer ‘ns goat dansen), Doe niet zo moeilijk, Ik vuul mien zo zo zo, Hiekikowokan, Zoependoedewi-jwaltappendatdoetie voorbij en gaat bijna het gehele veld door de knieën aan het eind bij Oerend hard om vervolgens bij moar wi-j goat oe… snel op te veren en compleet uit het dak te gaan. Wat een vreugde explosie.
Laatste keer Zwarte Cross?
Bennie Jolink liet zich na afloop tegen Omroep Gelderland ontvallen dat het weerzien met de Zwarte Crossers tevens wel eens de laatste keer geweest zou kunnen zijn op de Zwarte Cross. “Ik ben bang van wel, ja. Wat ik in ieder geval niet ga doen, is op tournee gaan. Door gezondheidsproblemen in het verleden, je kunt niet te ver vooruit plannen. We gaan denk ik nog wel onze verjaardag vieren op Hemelvaartsdag, en heel misschien zijn we erbij tijdens het Høkersweekend. Wie weet. Maar ik ga niet meer toeren, dus ik ga nu geen afspraken maken voor volgend jaar.”
Cirkel rond
Dat het de laatste keer kon zijn liet een høker van het eerste uur al spontaan weten na afloop. “Ze sloten af met Oerend Hard, daarna als toegift Deurdonderen nog en daarna zei Bennie ‘jongens nog een klein stuk van een ander lied’.” Toen de band inzette en Bennie zong Baal ie doar ok zo gruwelijk van… wist de høker al dat dat het nummer Høken was. “Dat is een van de oudste nummers van Normaal. Daar startten ze hun optreden al mee, toe ze nog niet eens bekend waren buiten de Achterhoek. Kwestie van de cirkel rond?”