Rachel van Charante. Foto: Gea Laar
Rachel van Charante. Foto: Gea Laar

‘Dat je bewustzijn dan doorleeft, ik hoop dat hij gelijk heeft'

ACHTERHOEK - In Veur de Draod beantwoorden Bekende Achterhoekers stellingen. Wie antwoordt legt zijn ziel bloot. In deze aflevering Rachel van Charante (38), ze groeide op in Twente en woont in Lochem. Haar romans spelen zich soms in Oost-Nederland af, zoals haar laatste boek De verraadster van Vorden.

Door André Valkeman

1) Mijn mentale bui is:
“Goed. Ik voel me goed en ik ben net begonnen aan een nieuwe roman. Het is heerlijk om weer te schrijven en een nieuw verhaal tot stand te zien komen, vooral als alle pagina’s nog zo blanco zijn.”

2) Ik lijk het meest op ‘mien va/mo’:
“Ik lijk zowel qua uiterlijk als karakter niet enorm op mijn ouders, maar heb van beide een beetje geërfd. Mijn moeders nuchterheid en mijn vaders creativiteit. En ook zijn klunzigheid, haha.”

3) Mijn grootste angst in het leven is:
“Mijn eerste ingeving was dat ik geen grote angsten heb. Maar dat bepaalde wereldleiders aan de touwtjes van de wereldvrede trekken, terwijl ze daar niet mee kunnen omgaan, is behoorlijk angstaanjagend.

Op een totaal ander vlak: ik ben bang voor insecten. Dit gaat natuurlijk nergens over, maar zelfs een gewone huisspin kan me de stuipen op het lijf jagen. Vorig jaar maakte ik een safari door Tanzania. Fantastisch land, en tussen de leeuwen overnachten in een tentje op de Serengeti was geweldig. Maar die king-size insecten… De horror. Dat plaatst die Nederlandse huisspin dan wel weer in perspectief.”

4. Na de dood is er:
“Iets, of niets, waar ik ooit achter ga komen. Ik vind het een fascinerend onderwerp. Tegelijkertijd ben ik vrij nuchter ingesteld, en denk dus niet bij elke knipperende lamp: hé, daar hebben we oma. Waarschijnlijk moet zo’n lamp gewoon vervangen worden. Maar nuchterheid betekent voor mij niet dat ik alles wat ik niet met eigen ogen zie of rationeel kan verklaren, meteen afdoe als onzin. Ik vind het belangrijk om een open blik te houden.

Het onderzoek van cardioloog en wetenschapper Pim van Lommel is erg interessant. Hij deed jarenlang onderzoek naar de bijna dood-ervaringen van zijn patiënten, wat gepubliceerd werd in The Lancet, en schreef er het boek Eindeloos bewustzijn over. Zijn conclusie is dat het bewustzijn voortleeft na het overlijden. Ik hoop dat hij gelijk heeft. Het leven is te leuk om er niets meer van mee te krijgen.”

5) Ooit schrijf ik een autobiografisch boek:
“Vooralsnog heb ik meer ideeën voor fictieve verhalen dan ik ooit kan opschrijven, en staat een autobiografie niet op mijn planning. Ik betwijfel ook of mijn lezers een autobiografie nou zo interessant zouden vinden.”

6) Ik kan buiten de Achterhoek wonen:
"Ik ben opgegroeid in Twente en op mijn 18e naar de Achterhoek verhuisd. Ik ben hier helemaal thuis en voel me meer Achterhoeker dan Tukker. Maar sluit niet uit dat ik nog eens verhuis. Grote steden trekken me altijd aan, en Zuid-Limburg ook.”

7) De mens is monogaam:
“Biologisch gezien valt daar vast over te twisten, maar maatschappelijk zijn we daar nog steeds behoorlijk op ingericht. Voor mij persoonlijk is monogamie belangrijk; een niet-monogame relatie is niet aan mij besteed.

Ik raak al in de war als ik een appje moet beantwoorden terwijl ik eten sta te koken, laat staan meerdere relaties tegelijk onderhouden.

Tegelijk weet ik dat het in de praktijk niet altijd zo zwart-wit is. Mensen ontwikkelen zich en veranderen, soms samen en soms uit elkaar. Gelukkig hebben we tegenwoordig de vrijheid om te kiezen: scheiden als het niet meer werkt, of een andere relatievorm als dat beter past.

Zelf ben ik vorig jaar gescheiden en nu single. Oud worden met één en dezelfde persoon is nog steeds wel een ideaalbeeld, maar samen oud worden én gelukkig zijn gaan niet altijd hand in hand. Uiteindelijk is dat laatste, gelukkig zijn, voor mij veel belangrijker.”

8) Hierom huilde ik voor het laatst:
"Toen iemand me iets persoonlijks vertelde wat me aangreep, een paar weken geleden. Ik huil niet snel. Maar soms kan het enorm opluchten.”

9) Mensen met een accent en/of tongval zijn:
"… hetzelfde als mensen zonder tongval. Dialecten roepen vaak een vooroordeel op, maar het zegt natuurlijk niets over intelligentie of opvattingen. Alleen over wortels. Zelf ben ik opgegroeid in Twente, maar ik heb geen accent. Mijn vader kwam uit Utrecht, wat mijn uitspraak geneutraliseerd heeft, denk ik. Mijn romans spelen zich deels in de Achterhoek af. Daarin verweef ik zo heel nu en dan dialect, omdat het soms net wat meer kleur geeft aan een bepaald personage.”

10) Dit komt op mijn grafsteen:
"Ik heb geen idee. Dat laat ik over aan degene die die steen gaat bestellen. Ik heb er nooit over nagedacht, maar eigenlijk wil ik ook niet voor anderen moeten invullen hoe ze mij herdenken.
Als ik denk aan het einde, dan denk ik vooral aan het moment van overlijden. Maar ik ben een Bourgondiër, dus als ik nu de invulling van mijn uitvaart zou moeten bepalen, dan ga ik voor een uitgebreide lunch met goede wijn, in plaats van de standaard uitvaartcake en koffie. Dat iedereen goed verzorgd wordt en dat er vooral geproost wordt op het leven.”