
Namens de gemeente Bronckhorst bracht burgemeester Patrick van Domburg de felicitaties aan het briljanten echtpaar Rouwenhorst over. Foto: Jan Hendriksen
Rien en Trien Rouwenhorst 65-jaar getrouwd
AlgemeenVORDEN - Aan het slot van het geanimeerde gesprek met Marinus Rouwenhorst (90) en Trijntje Rouwenhorst-De Boer (90), ofwel Rien en Trien Rouwenhorst, komen er twee fotoboeken op tafel met als titel ‘Papa vertel is’ en ‘Mama vertel is’. Daarin staat het hele levensverhaal van de Vordense echtelieden die op dinsdag 18 november maar liefst 65 jaar getrouwd waren. Namens de gemeente Bronckhorst bracht burgemeester Patrick van Domburg de felicitaties aan het briljanten echtpaar over.
Door Jan Hendriksen
In de beide fotoboeken is uitgebreid te lezen waar Rien en Trien vandaan komen en hoe ze hun jeugd hebben doorgebracht. Rien werd geboren in Eefde, Trien in de Noord-Hollandse buurtschap Overleek bij Monnickendam. Beide dorpen liggen nu niet bepaald naast elkaar. Op de vraag hoe ze elkaar midden jaren vijftig van de vorige eeuw hebben leren kennen antwoordt Rien: “Ga daar maar eens goed voor zitten.” Wat blijkt? De eerste kennismaking tussen beiden vond plaats in een kerk in het Veluwse Nunspeet. “Ik was daar gelegerd als militair en Trien was er met vriendinnen op vakantie. Toen we allebei, ik met een vriend en Trien met een vriendin, voor in de kerk naast elkaar zaten kreeg mijn vriend en ik een pepermuntje van Trien. Aansluitend aan de kerkdienst vroeg ik haar of ze zin had in een wandeling en vervolgens hebben we elkaar brieven geschreven. En zo kregen we verkering”, zegt Rien terwijl hij naar Trien lacht.
“Het is voordat we gingen trouwen ook nog even ‘uit’ geweest tussen ons. Maar uiteindelijk was de liefde toch zo sterk dat ik voor Rien heb gekozen”, vervolgt Trien het verhaal. De boerendochter kreeg na de Lagere Huishoudschool als jonge vrouw een kantoorbaan in Amsterdam. Rien was na zijn diensttijd werkzaam bij Reesink in Zutphen. “Maar omdat we wilden trouwen zocht ik naar een woning. Die vond ik in Vorden als exportmedewerker bij de toen florerende fietsenfabriek Empo. In die tijd bood de Empo nieuwe werknemers namelijk ook huizen in de Insulinedelaan aan. En zo zijn we, nadat we in het gemeentehuis en in de kerk in Monnickendam waren getrouwd, in Vorden neergestreken”, aldus Rien. “Voor mij was dat best een grote stap en verandering”, zegt Trien. “Ik beschouwde mijn vertrek naar Vorden dan ook bijna als een emigratie. Want al mijn familie en vriendinnen liet ik achter in Overleek. Maar het is allemaal goed gekomen”, glimlacht ze geruststellend.
Kerk
Rien en Trien raakten nadat ze in Vorden waren neergestreken direct betrokken bij de voormalige Gereformeerde Kerk en leerden op die manier vele Vordenaren kennen. Trien was actief voor het Verjaardagfonds en als contactpersoon van de kerk, Rien was onder meer (jeugd)ouderling en diaken. Nog voordat de Empo noodgedwongen haar deuren moest sluiten koos Rien ervoor om over te stappen naar Brinkman & Niemeijer in Zutphen en aansluitend naar de Motrac totdat hij op 59-jarige leeftijd vervroegd kon uittreden. Maar stilzitten was er voor hem niet bij. “Een van onze drie dochters is getrouwd met Herman Vlogman van de gelijknamige veevoederhandel. En tot zeven jaar geleden verleende ik hem 24 jaar lang allerlei hand- en spandiensten. Dat was prachtig werk.” Nadat de kinderen het huis uit waren, was Trien vele jaren werkzaam op de linnenkamer van Villa Nuova.
Buitenland
Op vakantie gaan was ook een grote hobby van het echtpaar. Tot voor een aantal jaren gingen ze met enige regelmaat naar twee van hun drie dochters die in Amerika en Engeland wonen. Dat gaat nu niet meer. Rien: “Maar er gaat bijna geen dag voorbij of ze bellen ons even en facetimen we met elkaar.” En zie tijdens het gesprek worden ze gebeld door hun dochter uit Engeland.
Feestje
Onlangs namen Rien en Trien al een voorschot op hun briljanten huwelijk. “Want we zijn dit najaar allebei negentig jaar geworden en hebben met onze drie dochters en hun partners, onze zeven kleinkinderen en ‘aanhang’ en vier achterkleinkinderen al een feestje gevierd bij De Herberg. Het was een uitermate gezellig samenzijn. Dat kunnen ze ons niet meer afnemen. We moeten de foto’s en het verhaal nog in de fotoboeken inplakken en bijschrijven. Maar dat gaat de komende tijd gebeuren”, zo besluiten Rien en Trien hun verhaal.