Zondagochtend
Of hij – de voetballer – een foto van hen wil maken, als bewijs voor het thuisfront. Om aan te tonen dat deze mannen van middelbare leeftijd hier daadwerkelijk zijn, dat ze deze vroege zondagochtend met z’n tweeën met hun mountainbike door de bossen rondom Vorden hebben gezwoegd. De finish is inmiddels bereikt, hier op het terrein van de plaatselijke voetbalvereniging, tevens startpunt. Op het sportcomplex komt deze zondag sowieso veel samen, in de kantine is het een komen en gaan van voetballers én fietsers.
Voor die laatste groep zijn mountainbike- en graveltochten uitgezet. De vrijwilligers van de organiserende VRTC scannen deze ochtend vele honderden deelnemers op weg, de paden op, de bossen in. De grote deelname is goed te verklaren, de omstandigheden zijn welhaast ideaal. Het is grijs, maar droog, niet te koud, kortom een heerlijke najaarsochtend. Ook om te voetballen trouwens. Tussen de in fietstenue gestoken heren en dames door bewegen zich seniorenteams – eveneens heren en dames – richting hun wedstrijd.
Menigeen doet dat met een goede kop koffie, de warming up vóór de warming up. Wellicht is die koffie ter compensatie voor het afsluitende biertje op de zaterdagavond, dat er misschien net één te veel was. Al is dat hier waarschijnlijk eerder gemeengoed dan dat een teamgenoot je er op aan zal spreken. Vraag ik me ook af bij de twee goedlachse mountainbikers op de foto, hoe zag hun zaterdagavond eruit? Misschien stonden ze nog wel op het bruiloftsfeest van die ene oom en tante, was dit juist daarom zo’n prestatie.
Nou, ik vind het voor iedereen een prestatie om tot hier te komen. Halverwege bij de pauze tref ik mijn vader, zeventiger, hij doet het toch maar even. Het doet me ook goed om mijn buurman hier te zien, na een aaneenschakeling van ritjes vol technisch malheur gunt zijn fiets hem dit keer een onbezorgde zondag, een stralende lach tot gevolg. Daar gaan ook de mannen van de toerclub Steenderen, bij wie ik in de beginfase kort aanhaakte. Langzaam zag ik shirtsponsor ‘Hotel van der Werff, Schiermonnikoog’ in de verte verdwijnen. Gelukkig zijn er bij de pauze gehaktballetjes om de benodigde krachten aan te vullen, ze horen bij deze jaarlijkse Vordense veldtoertocht zoals de kerstboom bij kerst.
Hierna lonkt de finish. Daar waar de fietsers het eindpunt bereiken, gaat het voetbal de complete zondag door. Als ikzelf na mijn graveltocht - prachtige route! - rond het middaguur weer wil vertrekken richting huis, hoor ik naast me bij de ingang van het Vordense sportpark een groet vol herkenning. Ik kijk op en zie tal van bekende gezichten, het zijn Hengelose voetballers. Een vriendenteam waarbij de derde helft na afloop in de kantine een hoofdrol speelt, maar dit zijn stiekem allemaal mannen die ook op het veld heel graag willen winnen. Om het verhaal van deze zondagochtend compleet te maken: Vorden 6 - Pax 8, uitslag 1-3.