Para-atlete Zara wil de allerbeste worden: ‘Je kunt vaak meer dan je denkt’

17 december 2025, 11:49 Sport

DOETINCHEM – Haar zicht is maar zo’n 15 procent, toch blinkt Zara Temmink (21) uit in de sprint. Met het Nederlands team won de Doetinchemse para-atlete dit jaar goud op het WK. Stip aan de horizon is een individuele medaille op de Paralympische Spelen in 2028. En haar doel is groter: ‘Ik hoop dat ik een inspiratiebron kan zijn.’

Door Luuk Stam

Heel eerlijk: als tiener hoefde het van haar in eerste instantie niet zo nodig, dat para-atletiek. Ze wilde niet ‘dat meisje met een beperking’ zijn. Dat ze slechtziend was, dat vertelde Zara Temmink in die jaren ook aan bijna niemand, alleen als het écht nodig was. Inmiddels is de nuchtere Achterhoekse volwassener geworden, gegroeid op vele vlakken. En haar beperkte zicht, dat heeft ze omarmd: “Ik kan het niet anders maken dan dat het is.”

De in Zelhem opgegroeide Doetinchemse is geboren met de progressieve oogziekte retinitis pigmentosa. Tot haar twaalfde had ze daar nog niet al te veel hinder van, maar vanaf dat moment verslechterde haar zicht snel. Ze heeft er geen invloed op. Wat de twintiger wel kan doen, is focussen op dat waar ze ondanks haar beperking heel goed in is. Ze wil als para-atlete de snelste slechtziende sprintster ter wereld worden, haar specialiteit is de 100 meter.

Het leven van Zara Temmink staat volledig in het teken van atletiek. 

Die finishlijn zie ik pas echt als ik er al overheen ben

Finishlijn
Temmink was er vorig jaar tijdens de Paralympische Spelen in Parijs al bij als zogeheten T13-atlete. Wat voor haar in zo’n sprint het meest lastige is? “Dat is vooral je navigatie, steeds de vraag van: waar ben je nu precies in die 100 meter?”, vertelt ze. “Voor mij is het wachten tot ik de finish zie. En ik zie die lijn pas echt als ik er al overheen ben.”

Dat het desondanks lukt om op dit niveau te sporten, geeft veel zelfvertrouwen. Het geloof in eigen kunnen is bij Temmink door de jaren heen alleen maar gegroeid. Als 15-jarige werd ze gescout op een talentendag. Dat ze na twee jaar in het fulltime-programma op Papendal mocht komen, gaf nog maar eens een boost. In Parijs was ze vorig jaar Nederlands jongste para-atlete. Dit jaar behoorde ze tot het nationale team dat WK-goud won, dat team maakt woensdag (17 december) tijdens het Sportgala kans op de titel parasportploeg van het jaar.

Toch was 2025 voor Temmink individueel naar eigen zeggen niet haar jaar. Doordat de Doetinchemse bij momenten wat kwakkelde met haar gezondheid, kwam ze op de 100 meter dit jaar niet aan haar vorig jaar gelopen persoonlijk record van 12.46 seconden. De benodigde fitheid is er inmiddels weer. De para-atlete is ervan overtuigd dat het in 2026 sneller kan. “Want zeker op het gebied van kracht, heb ik stappen gezet”, klinkt het. 

De Doetinchemse para-atlete is gespecialiseerd in de 100 meter sprint.

Topsporter
Daar traint ze dan ook heel hard voor. We spreken haar deze namiddag op de atletiekbaan van Argo in Doetinchem, waar ze zelf ook begon met atletiek, maar de goedlachse blondine heeft er vandaag al een flinke trainingsdag op sportcentrum Papendal in Arnhem opzitten. Haar leven is dat van een topsporter. Haar weekprogramma is een aaneenschakeling van sessies in het krachthonk, uithouding en specifieke sprinttrainingen, van maandag tot en met zaterdag.

Dat alles gebeurt samen met de andere para-atleten onder begeleiding van twee coaches, een fysio, een sportarts, een diëtiste en een sportwetenschapper. “Het is heel professioneel”, stelt Temmink. “We moeten ook elke ochtend een app invullen, hoe je geslapen hebt, je voeding enzovoort. Hoe ik zo gemotiveerd blijf? Ik vind het heel leuk. Ik vind mijn team leuk, ik vind atletiek leuk, ik vind krachttraining leuk. En ik wil gewoon de allerbeste worden.”

Online studie
Hoewel de sport momenteel haar eerste prioriteit is, verliest de nog altijd maar 21-jarige ook school niet uit het oog. Haar mbo heeft ze afgerond, binnenkort start ze met een hbo-opleiding toegepaste psychologie. “Online, zodat ik ook kan leren als ik op reis ben”, verklaart ze. Is het studeren met haar beperkte zicht niet heel ingewikkeld? “Dat valt mee. Wat ik veel doe, is luisteren in plaats van lezen. Op de middelbare school was dat eerst wel even schakelen, maar nu weet ik niet meer anders. Luisteren kost mij veel minder energie.”

Zo heeft Temmink op tal van vlakken met haar visuele beperking leren leven. “Ik probeer altijd een manier te vinden om iets wél mogelijk te maken”, vertelt de para-atlete, die dagelijks samenwerkt met sporters met verschillende handicaps. Het zijn verhalen die indruk maken, zoals de Doetinchemse beseft dat ook haar verhaal iets voor anderen kan betekenen: “Ik hoop dat ik een inspiratiebron kan zijn. Ik zeg altijd: maak het jezelf niet te moeilijk, geef aan wat wel en niet kan. En probeer dingen gewoon. Je kunt vaak meer dan je denkt.”

Verspringen 
Zelf zoekt ze ondertussen in de atletieksport naar een nieuwe uitdaging, een extra onderdeel. De keuze is beperkt, want naast de 100 meter staan voor de T13-categorie alleen de 400 meter, de 1.500 meter en het speerwerpen op het paralympisch programma. ‘Project speerwerpen’ heeft Temmink al achter zich gelaten. “Want dat is echt heel moeilijk. Ik zou heel graag de 200 meter en het verspringen willen doen, maar dat zijn onderdelen in de T12, de nog minder ziende categorie. Misschien kan het voor mij de 400 meter worden.”

Maak het jezelf niet te moeilijk, geef aan wat wel en niet kan

De ambitie op de 100 meter is hoe dan ook kraakhelder: op de Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028 wil Zara Temmink een medaille halen, het liefst een gouden. Dat er een kans is dat haar zicht in de komende jaren verder verslechtert, daar denkt de Doetinchemse liever niet over na. Ze kijkt naar het nu, naar hoe ze er elke dag weer alles aan kan doen om sterker en stapje voor stapje sneller te worden: “Ooit onder die 12 seconden, dat is sowieso het doel.”