‘Veur altied’ deel van de club: ‘Hoe mooi wil je het hebben?’

6 januari 2026, 15:49 Maatschappij

DOETINCHEM – Bloemen, een minuut stilte, foto’s, rouwbanden. De eerste thuiswedstrijd van De Graafschap in 2026 staat zondag 11 januari in het teken van overleden supporters. Supportersvereniging SV Superboeren maakt zich hier sterk voor, zoals dankzij hun inzet ook het herinneringsmonument bij het stadion drie jaar na de onthulling niet meer weg te denken is.

Door Luuk Stam

Voorafgaand aan vrijwel elke thuiswedstrijd staat Doetinchemmer Bert Korterink (64) even stil bij dit monument aan de rand van het Spinnekopplein. Kort legt hij dan zijn hand op één van de herdenkingsbordjes, die ter nagedachtenis aan zijn zoon Pascal: “Dan zeg ik iets als: ‘Zorg dat wij de punten krijgen, jongen!’ Even langs dat bordje, het idee dat hij er toch nog een beetje bij is, dat is heel fijn.”

‘Even langs dat bordje, het idee dat hij er toch nog een beetje bij is’

Pascal Korterink was er altijd bij. Wanneer De Graafschap thuis speelde, was hij in of rondom stadion De Vijverberg in zijn thuisstad Doetinchem te vinden. Als klein jochie al, als supporter. Als 16-jarige begon hij als vrijwilliger, kaarten scannen. Vervolgens was hij een tijd steward. Daarna barmedewerker. Dat laatste deed hij tot aan zijn dood. Op 8 februari 2021 stapte Pascal uit het leven, hij was 26 jaar oud. 

Zijn as is uitgestrooid op het strooiveldje achter de Groenendaal-tribune. De bar waar hij werkte – onder de Roodbergen-tribune – is omgedoopt tot Pascal’s Bar. En de naam van Pascal komt terug op één van de inmiddels meer dan veertig bordjes op het monument. “Dus wij hebben hier drie herdenkingsplekken”, vertelt vader Bert. “Heel mooi. Een begraafplaats? Ik kom daar niet. Met zoiets als dit heb ik veel meer.”

Blijvend
Vanuit supportersvereniging SV Superboeren is bestuurslid Peter Nijenhuis (51) de man achter dit monument. “En hoe Bert het zegt, dat is precies wat wij graag wilden bieden”, stelt Nijenhuis, die vaak al onder de indruk was wanneer supporters stilstonden bij een overlijden, ook bij andere clubs. “Maar dan maken ze spandoeken, die gaan daarna weg”, klinkt het. “Iets waar zoveel emotie in zit, dat moet blijvend zijn.”

Initiatiefnemer Peter Nijenhuis en zijn vriendin Monique Stortelder. 

Zijn voorstel voor een herdenkingsmonument bij De Graafschap kwam in een stroomversnelling na het overlijden van fanatiek supporter Nick Groot Bruinderink (32) uit Didam in 2021. Tijdens zijn herdenkingsdienst konden aanwezigen een gift doen voor de SV Superboeren. De ouders van Groot Bruinderink onthulden het monument in het najaar van 2022, zij waren ook betrokken bij de totstandkoming ervan. Het motto van hun zoon staat centraal in het monument terug te lezen, geïnspireerd door de band Rowwen Hèze: ‘Soms is ’t niet erg iets moois te verliezen, beter verliezen dan dat je ’t nooit hebt gehad.’

‘Iets waar zoveel emotie in zit, dat moet blijvend zijn’

Samenzijn
Wat de bordjes – met allemaal dezelfde grootte, metalen look en clublogo – voor nabestaanden extra betekenis geeft, is het samenzijn rond het ophangen ervan. Voor velen is dat een herdenkingsmoment dat bijblijft. Nijenhuis verzorgt die momenten samen met zijn vriendin Monique Stortelder (50). Altijd is er ontvangst met koffie in de sfeervol aangeklede ‘huiskamer’ van de supportersvereniging. “Maar de verdere invulling, daar is de familie, iedereen die meekomt, leidend in”, zegt Nijenhuis. “Je kunt zoiets maar één keer doen.”

Wel is er steevast een rondgang door het stadion, langs de tribunes en muurschilderingen van clubiconen uit het verleden. Langs de beeltenis ook van een opa en zijn kleinzoon, die duidelijk maakt hoe deze club van generatie op generatie overgaat. Uiteraard gebeurt het regelmatig dat nabestaanden eveneens trouwe supporters zijn. “Maar ik heb de ronde ook gemaakt met een moeder, die zelf nog nooit in het stadion was geweest”, vertelt Nijenhuis. “Ze zei: ‘Nu begrijp ik waarom mijn zoon hier zo graag naartoe ging.’”

De clubleiding van De Graafschap faciliteert en ondersteunt dit alles. “Dat is heel fijn”, vindt ook Jacqueline Gerritsen, voorzitter van de supportersvereniging. “Want dit straalt precies uit waar deze club voor staat. Wij zijn er voor de supporters, daar hoort ook het zwarte randje bij, dat je iemand mist die er niet meer is. Het past ook heel goed bij ons motto: Superboer bu’j veur altied. En heel belangrijk hierin is de manier waarop Peter en Monique dit invullen, de rust, de ruimte en de gastvrijheid. Dan krijgt het ophangen van zo’n bordje gevoel.”

Het monument op het Spinnekopplein pal naast het stadion is in 2022 onthuld.

‘Heel warm’
Dat kan Bert Korterink alleen maar beamen: “Die ervaring hebben wij zéker. Het was gewoon perfect. Bijna niet uit te drukken hoe fijn dat voelde, heel warm. En dat gevoel neem je inderdaad mee. Want wat ik doe, dat zie ik heel veel mensen doen. Voor de wedstrijd even naar dat bordje lopen, een paar woorden zeggen. Of een bloemetje erbij hangen, soms zelfs een kaarsje. Je eert en gedenkt mensen die hier graag kwamen, genoten van een pot voetbal, van een lekker biertje. De Graafschap is een club met een familiegevoel, daar hoort dit bij.”

Aan elk bordje kleeft een verhaal. Zoals dat van de supporter die emigreerde naar Australië, maar daar nog elke thuiswedstrijd van De Graafschap zijn vlag van de Superboeren uithing. Op één van de bordjes is de naam van erelid en clubicoon Herman Schutte (86) terug te lezen, overleden in 2023. Hij kwam hier in 1970 als supporter en ging nooit meer weg. Het eerste bordje met foto kwam er voor niet zomaar een Superboer, op die foto juicht Frank Seggelinck zijn club hartstochtelijk toe. De Doetinchemmer overleed in 2024, ‘Seggel’ was 55 jaar.

Zo maakt ook dit monument nu duidelijk dat De Graafschap een club van alle leeftijden is. “In het begin waren het heel veel jonge mensen, daar schrokken we haast van”, zegt Nijenhuis, die inmiddels vaker aanvragen krijgt vanuit de oudere generaties. “Al kan ik me ergens ook voorstellen dat het confronterend kan zijn, dat er mensen zijn die denken: liever niet.” Voor Bert Korterink, de vader van Pascal, is die gedachte er nooit geweest: “Want waarom zou je het wegstoppen? Ik denk alleen maar: hoe mooi wil je het hebben?”

‘De Graafschap is een club met een familiegevoel, daar hoort dit bij’