Beginnen

, dat is een vak apart. Vooral als je geen idee hebt waar te beginnen. En wanneer. In de sportschool? En dan vandaag? Of toch volgende week. Dan kan het toch ook nog? Nog een klein stukje verder uitstellen. Dat voelt voor nu beter. Misschien voelt dat volgende week wel nog steeds beter. Dus dan stellen we het ook dan nog even uit. Komt het er helemaal niet van. Nee, dat willen we voorkomen. Het moet en zal lukken, maar er is nog tijd.

Zo kan het jaar voortkabbelen. Moet je ergens voor waken. Maar wat als ‘ze’ je aan alle kanten voorbijstreven? Ophouden te vergelijken, zou ik zeggen. Zo’n vergelijking gaat sowieso vrijwel altijd mank. Kijk naar het hier en nu: de één is nauwelijks bijgekomen van de festiviteiten rondom de jaarwisseling, de ander heeft al een president van een buurland ontvoerd. Het is maar net wat je goede voornemens zijn.

Dat van mij is om er af en toe wat om te lachen. Om het een beetje dragelijk te houden, hoe zorgelijk de wereldsituatie bij momenten ook is. Wat ook helpt, is een flink pak sneeuw. Al eens eerder over geschreven, maar het was weer van dat: goede plaksneeuw! De ene sneeuwpop in de buurt nog groter dan de ander. Veel ervan met een paar ogen, soms een stropdas of andere gekkigheid. Er is weinig dat de mensheid zoveel levensvreugde biedt als dit. 

Nouja, mijzelf niet direct. In een ver verleden bouwden we nog iglo’s. Emmers vullen met sneeuw, stevig aandrukken, op elkaar stapelen. Zo vormden zich zijwanden, het dak was vaak een uitdaging, zeker als de dooi begon in te zetten. Maar dan lukte het toch, was het doorgaans binnen nog lekker warm ook. Doen we niet meer aan. Ik kijk enkel toe. Betekent niet dat ik er helemaal niet meer van geniet. Voor de plaatjes is het prachtig, die sneeuw.

Stelt op bepaalde vlakken wel het ‘beginnen’ uit, want ik wil graag fietsen. Kan nu niet vanwege te glad. Alhoewel: kan niet? Dat is onzin. Natuurlijk kan het wel. Kwestie van aanpassen aan de omstandigheden. Banden met goede grip, goede kleding en vooral een goede mindset. Ik zag er eentje die de eerste ‘epic ride’ van 2026 er alweer op heeft zitten: 200 kilometer! Ze wil er twaalf doen dit jaar. Veel respect. Motiveert mij ook. Niet zozeer om nieuwe doelen te stellen, wel om routines weer op te pakken, uit te bouwen.

Bij dit alles geldt: je moet ergens beginnen. Vaak een kwestie van doen. Die eerste keer naar de sportschool, we waren met veel. Ik was op een voor mij gek moment, een ochtend. ‘Is dit één van je goede voornemens?', vroeg de buurman, trouw bezoeker op deze uren. Ik merk dat ik die nog aan het invullen ben. Met alcohol ben ik allang gestopt, daar is niks meer te winnen. Misschien wel weer eens wat vaker even de kroeg in. Note to myself: niet te lang wachten met beginnen, voor je het weet is het jaar alweer ten einde.