Contact bezorgen met sneeuw is een uitdaging
Toen ik “ja” zei tegen deze krantenwijk waren er veel mensen om me heen die me vroegen: ”Wat ga je doen als het regent en sneeuwt? Hoe ga je Contact dan bezorgen?”
“Dat zie ik dan wel weer“, zei ik dan opportunistisch en zo is het afgelopen week ook gegaan. De Contacten worden netjes op tijd op dinsdag bij me afgeleverd en ik had al snel de beslissing genomen om ze niet op de fiets te gaan bezorgen. Het buitengebied is een ramp met sneeuw, maar ik ben nooit voor één gat te vangen en heb mijn rugzak gepakt, stevige hoge schoenen en mijn wandelskistokken, alleen de langlaufski’s ontbreken nog. Hond mee, kranten in de rugzak en de paden op en de lanen in.
De brievenbussen bij me in de straat zijn een eitje en lopend kan ik dwars door het bos en de weilanden de kortste weg nemen naar de Vijfsprong en de Reeoordweg. Een waterig zonnetje maakt mijn bezorgrondje tot een wintersportfeestje en zo heb ik het eerste deel van mijn ronde netjes bezorgd inclusief de Galgengoorweg en de afgelegen boerderijen. Maar dat kost wel veel meer tijd, maar waar een wil is, is een weg.
Mijn hond Tabby vond het in ieder geval geweldig.
De volgende dag stuk twee aangepakt van mijn wijk, de Wildenborchseweg. Daar ga ik niet wandelen en zeker niet fietsen, dus heb ik mijn man gestrikt om met de auto mee te gaan. Met frisse tegenzin zegt ie: “Dat heb je nou met zo’n krantenwijk”, en ik negeer zijn opmerkingen en doe overal braaf de kranten in de bus, terwijl hij wacht met ronkende motor. Dat is ook weer klaar.
Het begint weer te sneeuwen en de laatste krantjes moeten dan de volgende dag maar bij de Enzerickweg in de bus. Overmoedig ga ik weer op pad door de sneeuw met de hond en denk slim te zijn door een kortere weg te nemen door het bos. Haha, ik verdwaal volledig, kom op een onbegaanbaar hobbelpad terecht, verzwik bijna mijn enkel, stap in een ontdooide plas die met sneeuw is bedekt en krijg ook nog een natte voet. Op dat moment ben ik wel klaar met Contact.
Na drie bezorgrondes zitten de laatste kranten in de brievenbussen en thuis trakteer ik mezelf op warme chocolademelk met slagroom. Die heb ik wel verdiend en verder hoop dat de dooi snel invalt en ik volgende week weer fijn mijn fiets te pakken en in anderhalf uur klaar kan zijn.
Contact bezorgen moet wel leuk blijven.
Saskia Romeijn-van der Valk