
Deelnemers Achterhoekse Wandeldagen. Archieffoto: Roel Kleinpenning
foto Roel KleinpenningAchterhoekse Wandeldagen viert twintigste editie
DOETINCHEM – Vier dagen wandelen rond Doetinchem, maar dan wél op jouw manier: één dag meepakken of meteen de volle vier, 12 kilometer of 40, en zelfs per dag wisselen van afstand. Die vrijheid spreekt steeds meer wandelaars aan.
Door Hans Hissink
De Achterhoekse Wandelvierdaagse. Een vertrouwde naam, maar ook een naam die bij nieuwe deelnemers soms een drempel opwierp. "Bij ‘vierdaagse' denken mensen al snel dat je móét,” zegt voorzitter van de organisatie Ed Laar. "Terwijl veel wandelaars liever één, twee of drie dagen lopen, of een dag overslaan. Daarom heet het nu Achterhoekse Wandeldagen. Je mág vier dagen, maar het hoeft niet.”
Wat doet het weer?
Diezelfde gedachte zie je terug in de afstanden. Wie een keer 12 kilometer wil lopen, kan dat doen. Wie liever 20 of 40 kilometer loopt, kiest daarvoor. En wie het per dag wil laten afhangen van het weer, de conditie of het gezelschap, hoeft zich niet vast te pinnen. "Inschrijven kan tot vlak voor de start,” zegt Ed. "Veel mensen kijken gewoon even wat het weer doet. Het maakt de Wandeldagen laagdrempeliger. Je hoeft geen maanden vooruit te plannen om toch mee te kunnen doen."
Dat ‘meedoen op je eigen manier' is niet alleen een slogan, maar zit ook in de organisatiecultuur. En daar speelt de voorzitter zelf een opvallende rol in. Grappig detail: als wandelaar heeft Ed Laar zelf nooit meegedaan. Zijn band met het evenement begon zo'n zes jaar geleden bij het startbureau: tickets uitgeven bij de start, weer innemen bij de finish, helpen opbouwen en afbouwen op het Simonsplein en bijspringen waar het nodig was. "Dat vond ik zó leuk dat ik ben blijven hangen.” Toen zijn voorganger Jo Weijers aangaf er mee te willen stoppen, vroeg hij Ed om een jaar mee te kijken. "Je proeft dan hoe het werkt, wie waar goed in is, en hoeveel er al ‘vanzelf' gebeurt omdat mensen zo betrokken zijn.” Daarna nam hij het stokje over als voorzitter.
Die betrokkenheid is meteen één van de dingen die hem opviel. "De organisatie draait met commissies: een routecommissie, mensen voor de opbouw en aankleding rond het plein, een startbureau en allerlei praktische teams. Bij sommige verenigingen moet je overal achteraan,” zegt Ed. "Hier moet je soms juist afremmen. Mensen pakken dingen op, denken vooruit en lossen problemen op voordat ze groot worden.”
Toch is het niet alleen maar ‘vanzelf'. De voorzitter noemt twee thema's die elk jaar terugkeren. Nummer één: vrijwilligers. "Hoe krijg je nieuwe mensen erbij, en hoe houd je ze enthousiast? Want hoe goed de sfeer ook is, je hebt gewoon mensen nodig die vroeg willen opstaan, een hele dag willen helpen en dat vier dagen achter elkaar.” Het tweede thema is de groei aan wet- en regelgeving. Vergunningen worden uitgebreider en er komt meer bij kijken rond veiligheid, routes en verkeer. "Vooral verkeer en veiligheid zijn zwaarder geworden. Op drukke punten is het voor ons niet meer te doen met alleen vrijwilligers, dus we huren professionele verkeersregelaars in.” Dat is volgens hem geen luxe, maar een praktische keuze: je wilt het veilig hebben, en je wilt niet dat een te zware verplichting vrijwilligers afschrikt.
Nieuwe 'vraagstukken'
En dan komen er nieuwe onderwerpen bij, zoals duurzaamheid en mobiliteit. "Hoe komen deelnemers naar Doetinchem - auto of trein - en hoeveel dan?” vertelt Ed. "Het betekent vooral meer afstemming en eerder beginnen met plannen: routes afstemmen, verkeerspunten in kaart brengen, contact met locaties van rustposten en zorgen dat alles op tijd geregeld is. Ook intern vraagt het om strakkere draaiboeken: wie belt welke locatie, wanneer staan vrijwilligers waar, en hoe communiceer je veranderingen als er bijvoorbeeld op het laatste moment iets aan de route moet worden aangepast?" Het zijn geen onderwerpen waar je als wandelaar direct bij stilstaat, maar ze bepalen wél of de dag soepel start en prettig eindigt.
Dit jaar is extra speciaal: het is de 20e editie van de Achterhoekse Wandeldagen. En er is ook echt nieuws, want voor het eerst in twintig jaar ligt de route van de eerste dag anders. "Een steunpunt viel weg en dat betekende opnieuw puzzelen voor de routecommissie. De oplossing is een nieuwe controlepost bij de scouting, de Roothaangroep in de Koekendaal. Leuk voor hen en fijn voor ons. We hopen dat dit een samenwerking voor langere tijd wordt.” Bij een jubileum horen ook trouwe gezichten. Er zijn inmiddels negen deelnemers bevestigd die voor de 20e keer meedoen. "Voor hen hebben we een speciale attentie in petto. Er staan nu ruim 500 voorinschrijvingen voor alle vier de dagen en ongeveer 450 voor één of meerdere losse dagen. Dat geeft de club echt energie,” vertelt Ed trots.
Dat het evenement soepel loopt, is geen toeval. De organisatie probeert het ook meetbaar te maken. In een kwaliteitsenquête vragen ze onder meer naar inschrijven, route en verzorging. "We scoorden gemiddeld een 8,1 en vorig jaar zelfs een 8,5. Daar zijn we echt blij mee, want het zegt iets over hoe mensen de dagen ervaren.” Dit jaar wil de organisatie dat aanvullen met een korte ‘exit poll' bij de finish: even snel horen wat er goed gaat en wat slimmer kan. "Soms zit verbetering in kleine dingen,” zegt Ed.
Het werk wordt gedaan door een flinke ploeg vrijwilligers. Ruim tachtig eigen vrijwilligers, tijdens het evenement aangevuld met zo'n dertig ingehuurde krachten (onder andere voor verkeer en logistiek) en nog ongeveer veertig mensen bij de rustplaatsen. "Zonder die mensen heb je geen Wandeldagen,” zegt Ed. De dagen zijn lang: opbouw rond half zes op het Simonsplein, finish rond vijf uur en opruimen tot ongeveer half zeven. De routeploeg checkt soms al vanaf vier uur 's morgens of alles goed staat, er is een motorteam voor meldingen onderweg en er is medische ondersteuning en EHBO. Op piekmomenten lopen er rond 1600 wandelaars per dag binnen. De routes gaan vier dagen "rond Doetinchem”, telkens door een ander gebied. Dat geeft afwisseling, maar vraagt ook precisie. "Als je iets verlegt, verschuiven rustplaatsen, verkeerspunten en tijdstippen meteen mee. En bij de 40 kilometer geldt: 40 is 40. Wandelaars meten digitaal; als het afwijkt, hoor je dat direct. Wegwerkzaamheden maken het extra uitdagend. Soms ligt een dorpskern open of is een doorgaande weg dicht. Dan moet de routecommissie opnieuw passen en meten."
Langs de route zoekt de organisatie samenwerking met lokale clubs, organisaties en andere initiatieven. Nieuw dit jaar is Werkraat uit Doetinchem, dat jongeren ondersteunt richting regelmaat en dagbesteding. "Op de 40-kilometerroute in Hengelo verzorgen zij een stempel- en koffiemoment, met caravan, goede koffie en versgebakken gevulde koeken."
Hospice Sravana
Daarnaast is er ‘Loop mee voor een ander', dit jaar voor hospice Sravana. De organisatie schenkt een bedrag aan dit doel. Wandelaars kunnen vrijwillig doneren. "Op de zaterdag reikt de organisatie een cheque uit met het totaalbedrag." Volgens Ed past het bij waar de Wandeldagen voor staan. "Samen iets moois neerzetten en ook iets betekenen voor een ander.” Financieel leunt het wandelevenement vooral op inschrijfgeld en sponsoring (ook in de vorm van korting op diensten) voor onderdelen zoals het wandelmagazine dat iedere deelnemer krijgt. "Door hogere kosten, onder meer voor professionele verkeersregelaars, ging het tarief helaas omhoog." Met 60 euro voor vier dagen blijft het volgens de organisatie lager dan bijvoorbeeld de vierdaagse in Nijmegen en Groningen.
De blik gaat ook vooruit. De organisatie wil meer jeugd betrekken via scholen. "Het Houtkamp College loopt dit jaar al een dag mee en dat willen ze uitbreiden. Nieuwe vrijwilligers blijven uiteraard ook altijd welkom. Want zonder hen kan dit evenement niet georganiseerd worden." "Als wandelaars tevreden zijn én onze vrijwilligers zeggen: het was druk, maar wél leuk. Dan is het voor ons geslaagd," besluit Ed.
aw4d.nl