In een dubbeldik kerstnummer van een tijdschrift stond weer de rubriek Hemelpost, waarin brieven worden geschreven aan bekende mensen die in het jaar zijn overleden. Ik heb de titel geleend.
Hemelpost
Je bent al best lang dood
Maar het blijft altijd net gebeurd
En al ben je wegger dan weg
Ik kom ooit weer bij je
Datumloos in mijn agenda
Dat houdt me in leven
Straks
Maar het wordt nooit straks
Ja, het wordt ooit straks
Als de toekomst op is
Voor mij, de rest is voor de rest
Of kom je me halen
Kom je nog even terug
Jij kunt dat als ik het wil
Net als Jezus en Elvis
Maar ik wacht wel
Ik kom de ontijd wel door
Ik hoor af en toe de rondweg weer
Volg af en toe de Slinge weer
Ik hoor af en toe de vogels weer
Maar ze krassen meer dan fluiten
Als het schemert in de middag
Toch, elke dag wat vaker
Straalt een streep licht tussen gedachten
Steeds breder en steeds langer
Tot later, lief