
De mannen achter de film, van links naar rechts Gerard Derksen, Cyril Hermans en Rob Hulshoff. Achtergrond: Huize 't Velde. Foto: Sander Grootendorst
Film neemt kijker mee op nostalgische reis door Warnsveld
MaatschappijWARNSVELD – Een ‘hartverwarmende reis door Warnsveld’: de dorpen, buurtschappen en landgoederen die ooit onder haar hoede vielen. Aan de hand van interviews, verhalen, beelden en muziek. Nostalgie met een glimlach. De film Gemeente Warnsveld 2024, moet nog in première gaan, maar is eigenlijk nu al historisch.
Door Sander Grootendorst
Kennismaking in Huize ’t Velde met het drietal achter de film: Rob Hulshoff, de filmer, regisseur en producent, Gerard Derksen en Cyril Hendriks, de interviewers. Drie geboren Warnsvelders. Het idee is van Hulshoff, net als in 2020, toen ze een film maakten puur over het dorp Warnsveld. Die werd vier keer voor uitverkochte zalen vertoond. Nog met medewerking van een derde interviewer, in de persoon van Meindert Hagenbeek – die moest voor het nieuwe project helaas afzeggen.
Hendriks: “We kregen veel positieve reacties: mooie film, ontzettend leuk, we hebben ervan genoten. Maar waarom hebben jullie helemaal geen aandacht besteed aan de Warnsveldse landgoederen, kastelen en landhuizen?” Antwoord: dat kwam door de insteek van die documentaire. Waarbij de interviewers en de cameraman gewoon het dorp waren ingelopen om poolshoogte te nemen en een beeld te schetsen van het dorp anno 2020.”
Hulshoff: “Een film over de landgoederen vraagt een heel andere insteek. Dan moet je echt gaan werken met een draaiboek, vooraf contacten leggen op alle locaties. Het kost veel tijd en je hebt er eigenlijk meer mensen voor nodig.”
Ze besloten de uitdaging aan te gaan – gewoon met z’n drieën. “We hebben elf locaties uitgezocht binnen de gemeentegrenzen van het vroegere Warnsveld, waar Vierakker en Wichmond bijvoorbeeld ook bij hoorden. Vervolgens hebben we alle betrokkenen benaderd en die waren zonder uitzondering zeer enthousiast. Werden zelfs nog enthousiaster toen we eenmaal langskwamen.”
“In overleg met de huidige bewoners hebben we ook bewoners van voorheen uitgenodigd, waarbij je natuurlijk moest oppassen dat er geen reünie ontstond”, zegt Derksen. Sowieso was het vaak gezelligheid troef, en ondertussen bleef de camera maar draaien. “Ik heb in totaal wel vijftig uur film”, zegt Hulshoff. “Het leverde veel spontane opnames op, maar was nadien wel lastig te monteren.”
Derksen: “Je krijgt te maken met mensen die een hoop van de historie weten en daar heel boeiend over kunnen vertellen.” En dat soms op plekken waar je normaliter nooit komt omdat ze strikte privé zijn, zoals ‘t Jachthuis in Warnsveld en ’t Suideras in Vierakker. “We kregen overal alle medewerking.”
Ook traditionele evenementen en organisaties hebben een rol in de documentaire. De Gondelvaart mocht niet ontbreken en ook het zestig jaar oude Warnsvelds Mannenkoor niet. Op een zaterdagmorgen om negen uur maakten de koorleden hun opwachting bij Huis ’t Velde. Hulsoffs camera ving de zangers én het ideale, zachte licht. Nog niet eenvoudig om de eerder in ’t Nut – de repetitieruimte van het koor – gemaakte heldere geluidsopnamen achteraf bij de beelden te plakken, maar het is gelukt. Wat de kijker straks hoort en ziet: “Een koor dat uit het bos te voorschijn komt. En met veel plezier aan het zingen is. Op een héle hete dag.” Ook muziekvereniging Jubal uit Wichmond doet mee in de film. Daarnaast heeft Hulshoff – alweer – veel tijd geïnvesteerd in het zoeken naar bijpassende muziek die de opnamen, als er niet wordt gesproken, begeleidt.
Militaire voertuigen
“Om een soort aanrijroute in de film te creëren”, zegt Derksen, “zijn we met oude militaire voertuigen alle locaties langsgegaan; die worden zo als het ware met elkaar verbonden.”
Het is óók een link met de Tweede Wereldoorlog, waarover in de documentaire veel wordt verteld.
Van de vijftig uur is een film van drie uur overgebleven. Klinkt lang. Maar hij is zo voorbij en blijft van de eerste tot de laatste scène boeien. Sowieso al dankzij de bevlogenheid van de makers. “Ik denk dat we de mensen niet teleurstellen.” Wie hem wil zien, moet in actie komen, want hij wordt verder niet verspreid, ook niet via YouTube.
Theater De Hanzehof is the place to be. “Ook daar krijgen we weer alle medewerking”, zegt Hendriks. “Voor iets dat we gewoon maar uit liefhebberij doen en waaraan we ook niet hoeven te verdienen.” De entree is gratis, maar belangstellenden worden wel geacht te reserveren. “Iedereen moet de film kunnen zien, er mag geen drempel zijn.”
De première is op maandag 14 oktober. De tweede filmvertoning een dag later, op 15 oktober. En dat is het dan. “Daarna overhandigen we onze beide films aan het gemeentelijk en het Gelders Archief.” Een tweeluik, veilig opgeborgen. Om misschien over een jaar of dertig nog eens te worden vertoond. Zouden al die prachtige locaties dan nog bestaan?
Dat is een vraag voor de volgende generaties. Die van nu zijn in oktober welkom in het theater. Hulshoff: “Ik hoop dat de bezoekers de film zien en denken: Wow! Is dat echt allemaal in Warnsveld?”
Kaarten bestellen? Stuur een mail naar cyril@robhulshoff.nl








