Bescheiden en dankbare Dina Hekkelman 100 jaar
Maatschappij‘Bingo? Dat is voor oude mensen’
Door Richard Stegers
VORDEN - Bescheidenheid siert de mens. Dat geldt zeker voor Dina Hekkelman. Zij bereikte op maandag 18 augustus de respectabele leeftijd van 100 jaar. En dat moest gevierd worden. Normaal gesproken staat de Vordense liever niet in de belangstelling, maar op deze bijzondere dag genoot ze zichtbaar van alle aandacht.
Naast een brief met gelukwensen van de Koning en de Commissaris van de Koning was er op de verjaardag ook een persoonlijk bezoek van Patrick van Domburg, de burgemeester van de gemeente Bronckhorst. In het bijzijn van kinderen en kleinkinderen volgde een geanimeerd gesprek en ging de jarige met de burgemeester op de foto. Dat gebeurde in de sfeervolle ontmoetingsruimte van De Lindenhof waar Dina sinds kort woont met zorg van Sensire. “Het was even wennen, maar nu bevalt het goed. Je wordt prima verzorgd en het is gezellig met de medebewoners”, vertelde ze. Maar voor bingo voelt ze nog niets. “Dat is voor oude mensen.” Met die opmerking krijgt ze de lachers op haar hand.
Ze klaagt niet, maar haar gezondheid is redelijk broos. Lopen gaat niet meer. Het gehoor en haar zicht zijn hard achteruit gegaan. Haar wereldje wordt daardoor wel een stuk kleiner, ook omdat veel familieleden en bekenden zijn overleden. Al klaagt ze er niet over. Dina woonde tot voor kort nog zelfstandig. De laatste jaren in een bejaardenwoning met enige hulp. In mei viel ze in de badkamer en kon ze niet meer alleen wonen. Vandaar de verhuizing naar De Lindenhof waar ze liefdevol wordt verzorgd. De dag voor haar verjaardag was er een gezellig samenzijn met kinderen, klein- en achterkleinkinderen met lunch bij De Herberg.
De eeuweling werd in Halle geboren als Everdina Johanna Teerink, met als roepnaam Dina. Als kleuter verhuisde ze met haar ouders en broers en zussen naar Vorden. In de Wildenborch runden vader en moeder Teerink een kruidenierswinkel met bakkerij. Later verkaste het gezin naar de Ruurloseweg. Dina was één van de negen kinderen uit verschillende huwelijken. Haar vader was weduwnaar met drie kinderen en haar moeder was weduwe met twee kinderen. Samen kregen ze ook nog vier kinderen waaronder Dina.
Na de lagere school ging ze in betrekking bij het gezin van een plaatselijk notaris en later bij een industrieel. Ze deed er huishoudelijk werk. Gelijk na de oorlog in 1945 trouwde de Achterhoekse met Gerrit Welgraven, het stel kreeg al snel een zoon. Het noodlot sloeg toe toen tien jaar later haar man heel plotseling overleed op 42-jarige leeftijd. Ze stond er alleen voor omdat er destijds amper sociale voorzieningen waren. Dina ging werken bij Hotel De Konijnenbult aan de Ruurloseweg.
In 1958 hertrouwde ze met Toon Hekkelman, in dit huwelijk werden twee kinderen geboren. Ze bleef werken, eerst op het Enzerinck (in die tijd een verpleeghuis) en later nog geruime tijd bij Sorbo. In 1977 overleed haar tweede man en werd ze op 51-jarige leeftijd opnieuw weduwe. Dina bleef daarna alleen. Puzzelen, breien, rummikuppen en televisiekijken waren hobby’s. En de drie kleinkinderen en vier achterkleinkinderen zorgden voor een fijne afleiding.
Wat is het geheim om 100 jaar te worden, vroeg de burgemeester tot slot. Dina had daar geen antwoord op. “Maar ik kan het nog steeds niet geloven”, klonk het dankbaar.
