Draaimolen

Ach, die draaimolen. Je onderschat ’m soms. Eigenlijk loop ik er al decennialang langsheen alsof het ding er niet staat. Natuurlijk, ik zie ’m wel staan. Maar eerder als aankleding, als onmisbaar onderdeel van de kermis. Zonder deze attractie is het plaatje niet compleet. Zoals ook de botsauto’s erbij horen. En de grijpautomaten, de oliebollenkraam, de schietsalon. Niet te vergeten ook de biertap, de podia met de artiesten rondom de horecazaken, het feestgedruis. Ergens gaat die kleurrijke draaimolen vol traditie en vrolijkheid dan op in dat geheel. Toch is het hier dat het begint. 

Dat besef ik me de laatste jaren steeds meer. Lang speelde de draaimolen in ‘mijn’ kermis simpelweg geen enkele rol. De focus lag op het feestgebeuren, de gezelligheid, we gingen hooguit tussen de biertjes door een keer kikkerslaan. Nu is het een andere fase. Alcoholvrij ook, maar dat is een ander verhaal. Dat de draaimolen voor mij terug in beeld is, komt vooral doordat ik als dertiger heel wat leeftijdsgenoten met kinderen om me heen heb, kinderen in de kleuterleeftijd, die nog een rondje willen, en nog een rondje.

Voor hen is er op de kermis een groot aanbod, van touwtje trekken tot eentjes vissen. Maar de draaimolen is voor velen hun lievelings. Voor de papa’s en mama’s zijn er vaak meerdere kermisrondes. In de avonduren met vriendengroepen of buren, overdag met de kinderen. Bijvoorbeeld op de zondagmiddag, na de optocht. Soms komt er via de app een foto door, broertje en zusje in een autobus. De gelukzaligheid is van de gezichten af te scheppen, met grote trots achter het stuur. Het zijn foto’s voor de eeuwigheid.

Op zo’n moment blijken mijn eigen herinneringen op dat vlak nog springlevend. Ik wist niet dat ik ze nog had, toch kan ik het gevoel nog terughalen als de dag van gisteren. Zelfs het ernaartoe leven, wanneer je wist dat deze rondes eraan zaten te komen. Wat zou je kiezen? Die autobus was ook mijn favoriet, een machtig gevoel achter dat stuur. Zo’n springpaard was ook prachtig, veel minder eng dan een echte. En wat te denken van een motor? Als een coureur in de rondte, hoe vet! Helemaal als je ouders toekeken, naast hen vaak bekenden die toevallig ook op de kermis waren. Alhoewel, toevallig? Het was hier één en al samenkomst.

Dit kinderlijke vermaak is anno 2026 nog altijd de kennismaking met hét dorpsfeest van het jaar. Zaadjes worden geplant, herinneringen die tot in lengte van dagen meegaan. Momenten die maken dat je er later jaar na jaar weer bij wil zijn. Om te feesten, te ontmoeten, in heel wat gevallen ook ervoor terug te komen naar het vroegere thuisdorp. Omdat hier de mensen zijn, waarvan zovelen er ook al waren toen het ooit begon. Om precies te zijn hier in het hart van het kermisterrein, in de autobus, op het springpaard, op de motor. Dit is zoveel meer dan een stukje aankleding. Wat de draaimolen doet, is nauwelijks te onderschatten.